Vrolijk Pasen deel II met Oriol Balaguer - culinair

Oriol Balaguer met menig onderscheidingen op zijn naam, geboren in 1971 en zoon van een Banketbakker uit Sarria, zag het als zijn roeping om in zijn vaders voetsporen te treden. Hij wist al van jongs af aan dat hij chocolatier en/of gebak en dessert chef-kok zou worden. Na zijn banketbakkersopleiding in Barcelona en na gewerkt te hebben in de beste banketbakkerijen in Spanje en België, werd hij ingehuurd door niemand minder dan Ferran Adrià, die hem omschreef als "een van de meest veelzijdige vakmensen uit de wereld van de gastronomie". Al op 23 jarige leeftijd ontving Balaguer zijn eerste onderscheiding als Master in best Spaans ambachtelijk suikergoed. In 2002 besloot hij om zijn creativiteit, geïnspireerd door architectuur en design, verfijnde ambachtelijke technieken en perfecte smaak, tot eigen merk om te dopen; Oriol Balaguer - Barcelona, wat zijn eigen naam is. Tevens opende hij zijn Chocolate & Confectionary Studio in Barcelona. Zijn zoete keuken werd omgebouwd tot laboratorium/showroom. Als innovator met betrekking tot de traditionele banketbakkerijen, bedenkt, ontwerpt en maakt zijn team twee keer per jaar een nieuw design van chocolade.Hij heeft zijn eigen boutiques in Barcelona, Madrid, Tokio en zijn chocolade wordt door verschillende winkels verkocht over de hele wereld. Check op zijn website naar de dichtsbijzijnde adres. (Nederland staat helaas nog niet op de kaart)

Website: www.oriolbalaguer.com
Filmpje:http://www.youtube.com/watch?v=YRbju9cGskQ

Torrijas (Spaanse wentelteefjes) in Semana Santa - zoete verleidingen

Rondom Pasen laat Spanje zijn traditionele keuken goed zien. In deze periode is het verband tussen de gerechten en het katholieke geloof duidelijk zichtbaar. Zo maakt men in deze dagen; groenten- en vis stoofschotels (vanwege het vasten volgens katholieke leefregels; geen vlees eten op vrijdag)

Tevens, een typische lekkernij in deze dagen van Semana Santa (Goede Week) zijn de overheerlijke en makkelijk te maken torrijas (wentelteefjes). Dit speciale dessert wordt gemaakt van brood, eieren, suiker, olie, honing en kaneel. Bekend is dat ze ooit gemaakt werden in de kloosters, om zodoende het overgebleven brood te gebruiken. Het is onbekend wanneer de eerste torrijas werden gemaakt, maar vermoedelijk werden ze al in de middeleeuwen bereid en vanaf toen werd het recept al snel verder verpreid en werden de torrijas ook thuis gemaakt.

Volgens Esteban Fernández van de Vereniging van Ambachtelijke Banketbakkers in Madrid is er een reden dat de torrijas worden verbonden aan Semana Santa of Pasen. Het is een symbolische reden; de torrijas vertegenwoordigen leven en dood van Jezus. Volgens het katholieke geloof stelt brood het lichaam van Jezus voor, die komt te overlijden in deze periode, wat overeenkomt met de basis ingredient van de torrijas; oud (dood) brood. Het onderdompelen in eieren met melk als het baden die nodig is voor de wederopstanding, en het bakken weerspiegelt het lijden van de Heer. En zo wordt het 'dode' brood weer tot leven geroepen tot een goddelijk dessert.

Recept Torrijas

Benodigdheden:
- stokbrood van de dag ervoor
- 1 liter melk
- kaneelstokje
- citroenschil
- vanille
- 2 eieren
- olijfolie
- honing

Bereiding:
Snijd het brood in sneden van 3 cm.
Voor het dompelbad kun je ervoor kiezen om deze op het vuur te zetten (smaak intenser) maar is niet nodig mocht je haast hebben; meng de melk met bijvoorbeeld kaneel,vanille, citroenschil, suiker, eieren.(je kan er ook voor kiezen om de melk weg te laten en alleen op basis van eieren.

Vervolgens zet je een pan op het vuur, waar je een flinke scheut olijfolie heet laat worden. Ondertussen dompel je de sneden in het melkbad. Zodra de olie op temperatuur is, kunnen de wentelteefjes gebakken worden. Heerlijk simpel en verrukkelijk! Ze kunnen zowel warm als koud opgegeten worden.

Bron: http://www.cocinayhogar.com/parati/alimentos/dulces/?pagina=parati_alimentos_dulces_010_010
Foto: http://recetasweb.files.wordpress.com/2009/04/torrijas-resolucion-de-escritorio.jpg
Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=AhJ01jU0l_4

Vrolijk Pasen deel I met Monas de Pascua - culinair

In de regio's Aragon, Valencia, Catalonië en delen van Murcia is het gebruikelijk om deze Monas de Pascua te maken. Het eten van de taart met Pasen symboliseert dat het vasten voorbij is.

Mona is afgeleid van het Arabische woord Munna wat "bepaling van de mond" betekent, een geschenk dat de Moren gaven aan hun meesters. Alberic, een dorp in Valencia staat bekend om hunMonas de Pascua, waarin ze het hele jaar door worden gegeten.

De ingrediënten zijn bloem, suiker, eieren en zout. Het maken van het deeg kost veel tijd, aangezien het een uur moet rusten voordat je de taart in de oven stopt.

In Valencia bestaan er verschillende soorten Monas de Pascua, die van hetzelfde brooddeeg wordt gemaakt zoals panquemado of ook wel bekend als toña, die het hele jaar wordt gegeten, maar gedurende Pasen met een of meer geschilderde eieren. Ze maken ze in Valencia meestal in een vorm van een dier zoals een slang, hagedis of aap. Tenslotte krijgt het brood een Anisette laagje. In andere regio's zoals Cataloniëen de Balearen, is de basis van de traditioneleMona de Pascua; cake met bijvoorbeeld pudding, chocolade, jam gevuld en of met cremaCatalana of meringue bedekt en amandelen aan de zijkanten. Na verloop van tijd werden deMonas de Pascua steeds meer versierd met o.a. eieren, kleurrijke veren, keukens etc.Tegenwoordig is het maken van chocolade sculpturen steeds belangrijker geworden. In vele steden concurreren de banketbakkers met de mooiste vitrine door hun mooiste chocolade sculptuur te tonen, van gebouwen tot bekende figuren uit tv series of films.

Het is een traditie dat de peetvader zijn peetkind een Mona de Pascua geeft op Paaszondag na de mis. Op Paasmaandag, bekend als de "De dag van de Mona" is het gebruikelijk om in ieder geval met familie of vrienden bij elkaar te zijn, voor een Paas pick nick en meestal gaat men een dagje uit, bijvoorbeeld naar het platteland om te wandelen, en waar het eten natuurlijk de boventoon voert, er ontbreekt er niet aan lamkoteletten, gegrild konijn, paella en veel wijn. In Valencia eet men ook de Longaniza de Pascua(een typische droge worst), vergezeld met een hardgekookt ei dat men kapotslaat op iemand anders voorhoofd.

Bron: wikipedia
Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=tGjZskA7coA
Foto: https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMVcb_w5nNPt_Zl1Yqn_qNIbPZmsgDs1EYPzSjV8VhxuvwhyphenhyphenuBK5XELUDRoCi9QcGv9duPiK9pLLjvoJVfPLHIbhSQJIfhw5hz6888XsGEv8DSojRh6YDA2_P-J3txFnS5_hZ8QpOAf2M/s200/mona2+08+paint.JPG

Vrolijk Pasen deel II met Oriol Balaguer - culinair

Oriol Balaguer met menig onderscheidingen op zijn naam, geboren in 1971 en zoon van een Banketbakker uit Sarrià, zag het als zijn roeping om in zijn vaders voetsporen te treden. Hij wist al van jongs af aan dat hij chocolatier en/of gebak en dessert chef-kok zou worden. Na zijn banketbakkersopleiding in Barcelona en na gewerkt te hebben in de beste banketbakkerijen in Spanje en België, werd hij ingehuurd door niemand minder dan Ferran Adrià, die hem omschreef als "een van de meest veelzijdige vakmensen uit de wereld van de gastronomie". Al op 23 jarige leeftijd ontving Balaguer zijn eerste onderscheiding als Master in best Spaans ambachtelijk suikergoed. In 2002 besloot hij om zijn creativiteit, geïnspireerd door architectuur en design, verfijnde ambachtelijke technieken en perfecte smaak, tot eigen merk om te dopen; Oriol Balaguer - Barcelona, wat zijn eigen naam is. Tevens opende hij zijn Chocolate & Confectionary Studio in Barcelona. Zijn zoete keuken werd omgebouwd tot laboratorium/showroom. Als innovator met betrekking tot de traditionele banketbakkerijen, bedenkt, ontwerpt en maakt zijn team twee keer per jaar een nieuw design van chocolade.Hij heeft zijn eigen boutiques in Barcelona, Madrid, Tokio en zijn chocolade wordt door verschillende winkels verkocht over de hele wereld. Check op zijn website naar de dichtsbijzijnde adres. (Nederland staat helaas nog niet op de kaart)

Website: www.oriolbalaguer.com
Filmpje:http://www.youtube.com/watch?v=YRbju9cGskQ

Vrolijk Pasen deel I met Monas de Pascua - culinair

In de regio's Aragon, Valencia, Catalonië en delen van Murcia is het gebruikelijk om deze Monas de Pascua te maken. Het eten van de taart met Pasen symboliseert dat het vasten voorbij is.

Mona is afgeleid van het Arabische woord Munna wat "bepaling van de mond" betekent, een geschenk dat de Moren gaven aan hun meesters. Alberic, een dorp in Valencia staat bekend om hun Monas de Pascua, waarin ze het hele jaar door worden gegeten.

De ingrediënten zijn bloem, suiker, eieren en zout. Het maken van het deeg kost veel tijd, aangezien het een uur moet rusten voordat je de taart in de oven stopt.

In Valencia bestaan er verschillende soorten Monas de Pascua, die van hetzelfde brooddeeg wordt gemaakt zoals panquemado of ook wel bekend als toña, die het hele jaar wordt gegeten, maar gedurende Pasen met een of meer geschilderde eieren. Ze maken ze in Valencia meestal in een vorm van een dier zoals een slang, hagedis of aap. Tenslotte krijgt het brood een Anisette laagje. In andere regio's zoals Cataloniëen de Balearen, is de basis van de traditionele Mona de Pascua; cake met bijvoorbeeld pudding, chocolade, jam gevuld en of met crema Catalana of meringue bedekt en amandelen aan de zijkanten. Na verloop van tijd werden de Monas de Pascua steeds meer versierd met o.a. eieren, kleurrijke veren, keukens etc. Tegenwoordig is het maken van chocolade sculpturen steeds belangrijker geworden. In vele steden concurreren de banketbakkers met de mooiste vitrine door hun mooiste chocolade sculptuur te tonen, van gebouwen tot bekende figuren uit tv series of films.

Het is een traditie dat de peetvader zijn peetkind een Mona de Pascua geeft op Paaszondag na de mis. Op Paasmaandag, bekend als de "De dag van de Mona" is het gebruikelijk om in ieder geval met familie of vrienden bij elkaar te zijn, voor een Paas pick nick en meestal gaat men een dagje uit, bijvoorbeeld naar het platteland om te wandelen, en waar het eten natuurlijk de boventoon voert, er ontbreekt er niet aan lamkoteletten, gegrild konijn, paella en veel wijn. In Valencia eet men ook de Longaniza de Pascua(een typische droge worst), vergezeld met een hardgekookt ei dat men kapotslaat op iemand anders voorhoofd.

Bron: wikipedia
Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=tGjZskA7coA
Foto: https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMVcb_w5nNPt_Zl1Yqn_qNIbPZmsgDs1EYPzSjV8VhxuvwhyphenhyphenuBK5XELUDRoCi9QcGv9duPiK9pLLjvoJVfPLHIbhSQJIfhw5hz6888XsGEv8DSojRh6YDA2_P-J3txFnS5_hZ8QpOAf2M/s200/mona2+08+paint.JPG

Torrijas (Spaanse wentelteefjes) in Semana Santa - zoete verleidingen

Rondom Pasen laat Spanje zijn traditionele keuken goed zien. In deze periode is het verband tussen de gerechten en het katholieke geloof duidelijk zichtbaar. Zo maakt men in deze dagen; groenten- en vis stoofschotels (vanwege het vasten volgens katholieke leefregels; geen vlees eten op vrijdag)

Tevens, een typische lekkernij in deze dagen van Semana Santa (Goede Week) zijn de overheerlijke en makkelijk te maken torrijas (wentelteefjes). Dit speciale dessert wordt gemaakt van brood, eieren, suiker, olie, honing en kaneel. Bekend is dat ze ooit gemaakt werden in de kloosters, om zodoende het overgebleven brood te gebruiken. Het is onbekend wanneer de eerste torrijas werden gemaakt, maar vermoedelijk werden ze al in de middeleeuwen bereid en vanaf toen werd het recept al snel verder verpreid en werden de torrijas ook thuis gemaakt.

Volgens Esteban Fernández van de Vereniging van Ambachtelijke Banketbakkers in Madrid is er een reden dat de torrijas worden verbonden aan Semana Santa of Pasen. Het is een symbolische reden; de torrijas vertegenwoordigen leven en dood van Jezus. Volgens het katholieke geloof stelt brood het lichaam van Jezus voor, die komt te overlijden in deze periode, wat overeenkomt met de basis ingredient van de torrijas; oud (dood) brood. Het onderdompelen in eieren met melk als het baden die nodig is voor de wederopstanding, en het bakken weerspiegelt het lijden van de Heer. En zo wordt het 'dode' brood weer tot leven geroepen tot een goddelijk dessert.

Recept Torrijas

Benodigdheden:
- stokbrood van de dag ervoor
- 1 liter melk
- kaneelstokje
- citroenschil
- vanille
- 2 eieren
- olijfolie
- honing

Bereiding:
Snijd het brood in sneden van 3 cm.
Voor het dompelbad kun je ervoor kiezen om deze op het vuur te zetten (smaak intenser) maar is niet nodig mocht je haast hebben; meng de melk met bijvoorbeeld kaneel,vanille, citroenschil, suiker, eieren.(je kan er ook voor kiezen om de melk weg te laten en alleen op basis van eieren.

Vervolgens zet je een pan op het vuur, waar je een flinke scheut olijfolie heet laat worden. Ondertussen dompel je de sneden in het melkbad. Zodra de olie op temperatuur is, kunnen de wentelteefjes gebakken worden. Heerlijk simpel en verrukkelijk! Ze kunnen zowel warm als koud opgegeten worden.

Bron: http://www.cocinayhogar.com/parati/alimentos/dulces/?pagina=parati_alimentos_dulces_010_010
Foto: http://recetasweb.files.wordpress.com/2009/04/torrijas-resolucion-de-escritorio.jpg
Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=AhJ01jU0l_4

Van Madrid naar Strawberry Fields Aranjuez met El Tren De La Fresa (Aardbeientrein) - travel

Tussen Madrid en Aranjuez vind je de 49km lange, een na oudste treinverbinding die in 1851 geopend werd door Elizabeth II.

Renfe bood in ieder geval tot afgelopen jaar, vanaf elke lente de mogelijkheid om deze reis te maken in een stoomlocomotief uit 1928 met houten wagons. De reis duurt een uur en tijdens de reis zijn er stewardessen in klederdracht en bieden zij, de typische zoete en sappige aardbeien uit Aranjuez aan. Aranjuez staat bekend om de fruitteelt en langs de weg zie je veel kraampjes van locale boeren die groenten en fruit verkopen. De kaartjes kon je op de dag zelf kopen bij de Renfe kaartverkooppunten of vooraf bij de door Renfe erkende reisbureaus.

Het kaartje rond 26 euro voor volwassenen was inclusief:
- De reis met de historische trein Madrid-Aranjuez-Madrid
- Aardbeienproeverij verstrekt door stewardessen in klederdracht
- Bustransfer van het station naar het historisch centrum
- Rondleiding door het koninklijk paleis en een bezoek aan het Museo de Falúas (oude boten)
- Panoramisch uitzicht Aranjuez

Een aangenaam tripje voor de trein- en/of aardbeienliefhebber dacht ik zo. Weet iemand of de aardbeientrein dit jaar ook weer gaat rijden? Op de website van Renfe, treinmuseum en van de website van Aranjuez heb ik niks kunnen terugvinden voor 2011. Ik zal nog wel even verder speuren, en anders zal ik wel even contact opnemen. Ik houd jullie in ieder geval op de hoogte!

Foto: https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivYofhyphenhyphenTK0uf8bGBYSub4CfqxhH8HHXckWw1jwGl1LeDQjj-w7C2QzZ4bRrYkU_q6gzkOl2OgAHg2hbv3hc1rMp-HrNwntXFXFO0wGbKD42ocY-uOV7aEg6pyWvmm-XSScjyn-IF-nyUE/s400/tren-de-la-fresa.jpg
Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=O0Kf12zIe2I&feature=fvwrel
Treinmuseum: http://www.museodelferrocarril.org/tren_fresa.htm
Renfe: http://www.renfe.com/

HELP ik woon in het land van de knoflooketers. Wie weet raad? Metaalzeep + Peterselie?- culinair

Wie niet van knoflook houdt heeft mooi pech als je in Spanje bent, hier vliegen de knoflooktenen je namelijk om de oren. Van rauwe knoflook uit het vuistje, knoflookolijven, knoflook soep, knoflook in de allioli, knofook in albodigas (gehaktballetjes), knoflook in de eenspansgerechten, knoflook om vlees en vis te marineren en ga zo maar door. Knoflook is zonder twijfel het basis ingredient van de Spaanse keuken. Maak je dus vooral geen zorgen over een te laag knoflookgehalte! Bovendien bij menig bekend, knoflook is juist heel erg gezond. Zie eerder geplaatste post over de voordelen van knoflook als je nog niet op de hoogte was.

Nu ben ik ook zeker niet vies van dit smaakmakende witte onschuldige knolletje zelf, alleen wel van de geur. Zo maak ik zelf geregeld "lentejas" een Spaans linzengerecht met onder meer Chorizo (knoflookworst) en ook bij dit gerecht is het niet de bedoeling dat je met je knoflook krenterig gaat doen. En hoplakee... zo gaan er al gauw een aantal teentjes in de pan. Mmmmm...vervolgens geniet je van een goed gevuld bord met "lentejas". Tot zover was je nog blij en gelukkig, maar de "napret" komt pas achteraf. Ook al mag jouw heerlijk rond gegeten buik eigenlijk de pret niet drukken toch steekt de doordringende geur de kop op. Zelfs na grondig handen boenen en tandenpoetsen plus mondwater, merk je de volgende ochtend tussen jou en je collega een wel hele grote afstand.

Zou het niet fijn zijn als je na het kokkerellen ook reukvrije handen overhoudt? Wat blijkt er schijnt een metaalzeep tegen knoflookgeur op de markt te zijn die je bij de betere kookwinkels kunt krijgen en veel mensen zweren erbij. Dat zou natuurlijk de oplossing kunnen zijn voor je handen. Iemand ervaring met de metaalzeep? Wat betreft de knoflookadem heb ik altijd geleerd om daarna op peterselie blad te kauwen. Wie heeft misschien nog andere tips?

Foto: http://viviendosanos.com/wp-content/uploads/2010/03/perejil.jpg
Foto: http://www.collishop.be/ecom/dbad/2/172650_2.jpg

De jacht op de zwarte schimmel (lees: truffel) in februari en maart maakt Soria populair- travel

Soria was altijd buiten de bewoners om, een vergeten plek voor de rest van de wereld (andere Spanjaarden). Echter vanaf de vorige eeuw is het tij gekeerd en wordt Soria steeds meer op waarde geschat. Het is slechts een schimmel die de populariteit van Soria heeft doen stijgen. Maar wat voor een schimmel? Wij hebben het over de gastronomische schat: de zwarte truffel. Altijd al zelf truffels willen zoeken, weliswaar met behulp van een truffel speurhond en daarna zelf bereiden? Of wil je liever meteen aan de "truffel proeverij" tafel schuiven? Deze periode (februari en maart) leent zich uitstekend ervoor om Soria en de wereld van de zwarte truffel te ontdekken. De truffel speurtocht staat in ieder geval in mijn agenda.

Agenda:
*Bij de landhuizen in Obejar, een klein dorpje in de omgeving van Soria kan je terecht om te zoeken naar truffels met een truffel speurhond.
*19 en 20 februari is er een Truffel beurs in Abejar waar je de zwarte truffel en andere ambachtelijke producten vervaardigd met de zwarte truffel uit Soria kunt kopen.
*In Maart vieren alle traiteurs uit Soria de "Tapa de Caza y Trufa Negra" waarbij je tapas kunt krijgen bereidt met zwarte truffel, en andere tapas bereidt met seizoens- en streekprodukten.
*Hotel Alfonso VIII heeft een speciale truffel aanbieding: inclusief 2 nachten met ontbijt en truffel proeverij voor €120

Tips: schatten van Soria
* De hermitage van San Saturio
* Archeologisch terrein opgravingen drie opeenvolgende beschavingen Numancia
* De zwarte truffel
* De soep met korst

Filmpje: http://il.youtube.com/watch?v=e92MgYnPxX0
Foto: http://www.imchef.org/wp-content/uploads/2010/05/trufa-negra.jpg

Licor 43 oorspronkelijk een heksenbrouwsel! Zie ook prijsvraag! - dranken

Licor Cuarenta Y Tres is een zoete Spaanse likeur met een sterke vanillesmaak. Ze stamt af van een drank die al duizenden jaren geleden in de buurt van Cartagena werd gemaakt, genaamd Liquor Mirabilis. De bewoners geloofden in Meigas, een soort heksen en eerden ze met bijeenkomsten, rituelen en brouwsels, waaronder deze likeur. De Romeinse bezetter wilde Liquor Mirabilis aanvankelijk verbieden, maar het bleek een zo diepgewortelde traditie onder de plaatselijke bevolking dat het uiteindelijk naar alle uithoeken van het Romeinse Rijk werd geëxporteerd. Momenteel vindt export plaats naar meer dan 60 landen, waarmee Licor 43 een van de bekendste Spaanse likeuren is. Men kent over de afgelopen jaren een constante groei van ruim 10% per jaar. Het gaat Licor 43 voor de wind want de afgelopen 2 jaar sleepten zij achter elkaar de Master award in de categorie traditional liqueurs in de wacht. Licor 43 heeft haar naam te danken aan de 43 ingrediënten die de likeur rijk is. Onder deze ingrediënten, die overigens allemaal natuurlijk zijn, bevinden zich onder andere sap van citrus- en andere vruchten, en extracten van aromatische planten. De likeur kan puur worden gedronken (al dan niet met ijs) en in of bij de koffie/thee. Daarnaast zijn vele mixen bekend, bijvoorbeeld met vruchtensappen zoals jus d'orange of met melk. Licor 43 heeft een alcoholpercentage van 31% en is verkrijgbaar in flessen van 350 ml, 700 ml of 1 liter, en een miniatuurflesje van 0,05 liter.

Op dit moment sponsort Licor 43 De Eetclub en hebben daaraan een prijsvraag gekoppeld: Stuur je lekkerste recept waarin Licor 43 is verwerkt of waarbij Licor 43 goed smaakt. Ga voor meer informatie naar hun website. Op de site vind je ook 43 leuke tips.

Bron: www.licor43.nl
Foto:https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYLRxCI2UHdcvHmEyuDCUVN1_mC_xLNOoKEYdxvwMp99XVxOca8eevwWSAjaMKeEIreGl7Z5YZsL8fO2WkhBD1MIPeV1dvVlTXmdFvjOCgBsFX-eOICYvExNfj-yD8Ta5X9ecFfeoBtDY/s400/Licor43.gif

Het Mediterraanse dieet als immaterieel cultureel erfgoed - Unesco werelderfgoed

Het Mediterraanse dieet wordt, zoals jullie ongetwijfeld weten, beschouwd als een van de gezondste manieren van eten en helpt hart en vaatziekten te voorkomen. Wat het zo gezond maakt, komt doordat de Mediterraanse keuken voornamelijk bestaat uit olijfolie, granen, vers of gedroogd fruit en groenten, vis, zuivel, vlees, veel kruiden en specerijen, vergezeld met wijn.

De landen rondom de middellandse zee hebben deze zogenaamde eetcultuur. Als ware Spanje liefhebbers weten wij dit maar al te goed te waarderen. Het eten is hier geen noodzaak maar een levenstijl, het hoort bij de sociale interactie. Gemeenschappelijke maaltijden worden gezien als de hoeksteen van sociale gewoonten en feestelijke evenementen. Het heeft tot inspiratie geleid voor liedjes, spreuken, verhalen en legenden. De eetcultuur is een verzameling van vaardigheden, kennis, tradities, voorbereiding en in het bijzonder, de consumptie van het voedsel. Waarbij vooral vrouwen een belangrijke rol innemen bij de overdracht van de tradities, rituelen en het behoud van de technieken. Het systeem is diep geworteld en gaat gepaard met respect voor het grondgebied en de biodiversiteit, zorgt voor de instandhouding en ontwikkeling van de traditionele activiteiten en beroepen die verbonden zijn aan de visserij en de landbouw. Ik ben het er dan ook helemaal mee eens dat het Mediterrane dieet benoemd is tot immaterieel cultureel erfgoed.

Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=-gQ-zHsBt2k

Leidens Ontzet, hutspot eigenlijk Spaans - culinair

Er gaat niets boven een heerlijke hutspot nu het weer kouder wordt. Waar komt dit gerecht eigenlijk vandaan? Wij duiken een stukje geschiedenis in...

Na de val van Haarlem in 1573 was Leiden van strategisch belang en de Spanjaarden trokken dan ook het Rijnland binnen. Op 31 oktober 1573 begon de Spaanse veldheer Valdez zijn beleg van de stad. Dit was een nieuwe tactiek; niet langer werd een stad aangevallen ten koste van vele levens, maar de inwoners werden uitgehongerd door een langdurig beleg.

Willem de Zwijger stuurde een troepenmacht vanuit het zuiden om de Spanjaarden weg te lokken en dit werkte: op 21 maart 1574 brak Valdez het beleg af en vertrok. Niemand rekende er echter op dat de Spaanse legeraanvoerder in de nacht van 25 op 26 mei weer zou verschijnen, met als gevolg dat het stadsbestuur onvoldoende voorraden ingeslagen bleek te hebben. Tot overmaat van ramp brak in juli naast de honger bovendien ook de pest nog uit.

Op 30 juli besloten de Staten van Holland om de dijken door te steken om zo het omringende land onder water te zetten, maar het water steeg slechts langzaam. Intussen probeerde Valdez met beloften de stedelingen tot overgave te bewegen. Een deel van het stadsbestuur had er wel oren naar, maar uiteindelijk werd besloten vol te houden. De inwoners aten honden, katten en ratten. Soms werd, als zwijgend protest, een lijk voor de deur van burgemeester Van der Werf gelegd.

Op 18 september verslechterde het weer en begon het water te stijgen. De Watergeuzen trokken vanuit het zuiden op. Op 3 oktober bereidde men een uitval naar de Lammenschans voor. De bewoners verbaasden zich over de stilte aan de andere kant van de stadsmuur en stuurden Cornelis Joppensz er op uit om poolshoogte te nemen. De Spanjaarden bleken te zijn gevlucht. Het verhaal gaat dat de wees Cornelis Joppensz terugkwam uit het Spaanse kampement met een pot hutspot, die nog op het vuur stond. Dit was het eerste eten dat de Leidenaars sinds lang zagen. Tegenwoordig is hutspot (net als de haring en het wittebrood dat de Geuzen meenamen) het traditionele voedsel tijdens de 3-Oktoberviering. Vandaag de dag wordt het gemaakt van peen, uien, aardappelen en klapstuk. Aangezien de aardappel in 1574 nog niet bekend was, moet destijds een ander ingrediënt gebruikt zijn.

Recept Hutspot

Neemt schapen- of kalfsvleesch, wascht het schoon en hackt het fijn en doet daer groen kruyt en pinksternakelen (witte wortels) of gestoofde pruymen ende sap van limoenen, oft orangen oft mengte samen, ende stelse op ët vier en laet se sieden en deot er gingember en sucer toe en ghy sult eenen schoonen hutspot bereyden.

Bron: http://www.vvvleiden.nl/nl/leidens-ontzet-3-oktober.html
Foto: http://www.nnanos.nl/wp-content/uploads/2008/10/pot.jpg
Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=urNLluOkSHk

Cervezaatje?? Cerveza Isleña, bier uit Ibiza "Don't collect things, collect experiences" - culinair

Cerveza Isleña is in eigendom van een groep zakenlieden uit Ibiza die zich verenigden met dezelfde wens; een eigen bier voor het eiland die de geest en de smaak van ibiza vertegenwoordigt. Voor de bereiding gebruikt men gerst uit Ibiza die vanwege het klimaat, vochtig gecombineerd met zon, Cerveza Islena een karakteristieke smaak geeft, zacht en koel, ideaal bier voor op het strand. Cerveza Isleña gebruikt de beste deskundige brouwers, dus gerst uit Ibiza en gefermenteerd volgens strenge wetten in Duitsland. Dit zorgt voor het krijgen van een hoogwaardig product met een mediterraans tintje.

Homepage: www.thebeerofibiza.com (de muziek op de website brengt je meteen in Ibiza stemming)

Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=skRgUUMHN3k

Algaroba (johannesbrood) de cacaovervanger en konijnenvoer - culinair

Wat zijn toch die langwerpige bruine peulen aan de boom? Ik word er op gewezen dat je deze gewoon kunt eten. Ik bijt er op, de buitenkant is taai en in de binnenkant zitten harde zaden. Het smaakt niet vies, het is juist erg zoet. Maar de geur doet me denken aan konijnenvoer. Na een beetje speuren op het internet blijkt het johannesbrood. De johannesbroodboom komt vooral rond de Middelandse Zee voor. Vroeger was dit voedsel voor de armen. De vruchten zijn ongeveer 20 cm lang en 3 cm dik. Als de peulen nog groen zijn, worden ze geoogst en daarna gedroogd. Omdat het gewicht van de zaden van deze boom vrijwel constant is - te weten 0,2 g - werden zij voorheen gebruikt als gewichtjes bij precisiemetingen (van bijvoorbeeld goud). Het woord karaat zou afgeleid kunnen zijn van het Oudgriekse woord keration = vrucht van de johannesbroodboom. De vrucht wordt o.a. gebruikt voor meubels, gebruiksvoorwerpen, huizen, brandhout en vee/droog-voer. Een ander veelgebruikt product van de johannesbroodboom is het johannesbroodpitmeel, ook wel carob genoemd. Dit is een wit tot geelwit, haast reukloos poeder dat wordt verkregen door het malen van de zaden van de johannesbroodboom. Het wordt als verdikkingsmiddel (emulgator E410) gebruikt in de voedingsindustrie. Een veelgebruikte toepassing is het indikken van babyvoeding met met johannesbroodpitmeel om problemen met spugen bij zuigelingen te voorkomen. De vrucht kan ook gebruikt worden als surrogaat voor cacao, bevat - in tegenstelling tot cacao - geen cafeïne en zeer weinig vet. Johannesbrood is ook de basis voor de Spaanse likeur palo. De vrucht bevat natuurlijke suikers (fructose, glucose en sucrose) is rijk aan eiwitten, calcium en fosfor. Verder heeft het een positieve invloed op de werking van de maag en darm en gaat diarree tegen. Het schijnt een eetlust opwekkende werking te hebben en je huishier krijgt er een glanzende vacht van. Zou mijn haar nu ook meer gaan glanzen??

Bron: wikipedia

Paco Torreblanca om je vingers bij af te likken - culinair

Ik kwam in aanraking met Paco, toen ik voorbij zijn winkel passeerde in Alicante. De chocoladegebakjes in de vitrine tikten denkbeeldig op mijn schouders, dat ik welkom was om even een kijkje binnen te nemen (geheel vrijblijvend). Bij een kijkje alleen bleef het natuurlijk niet. Hoe kan je de verleiding weerstaan als je een passie hebt voor chocolade?.....Een heel kort antwoord op deze vraag: NIET! Van truffels, bonbons, taartjes tot chocolade kaviaar. Oog voor detail voor zowel de inhoud als de presentatie en dat kan ik waarderen. Zo ook de taarten die vergezeld worden van een eetbare parfum in een flesje; klasse! Zullen wij een klein gebakje nemen? Meenemen voorop de kamer? Euh nee, zolang houden wij het niet vol. Laten wij maar een gebakje nemen en hier gelijk op eten. De juffrouw legde uit welk gebakje wat was en na de eerste voorstelronde van chocolade wondertjes, was ik al besluiteloos, zal ik die ene nemen met sinaasappellikeur of toch die ene met rode vruchten...

Paco Torreblanca wordt beschouwd als een van de beste - zo niet de beste- banketbakker ter wereld. Een meester op het gebied van suiker en chocolade. Hij maakte de koninklijke gianduja* bruidstaart voor het huwelijk van prins Felipe en Letizia. De zonen van Paco hebben het ook niet van een vreemde en krijgen veel lof wat betreft hun gebaksvaardigheden. Taarten en desserts zijn het hoogtepunt van de maaltijd, ze zijn als sieraden die ons toelaten om een onvergetelijke herinnering aan de goede tijden te hebben.

*Gianuja: melkchocolade waar ze hazelnoten doorheen hebben gemengd, maar dan zó fijn gemalen dat je ze niet meer terug vindt. Hierdoor wordt de chocola zó zacht dat het eigenlijk een bonbonvulling is.

Homepage: www.torreblanca.net

Restaurant Monastrell - bijzondere plekken in Alicante

Na de avond ervoor een enorme misser te hebben gemaakt wat betreft avondeten. Ik was namelijk -of all places- per ongeluk beland in een wok restaurant in Alicante die beweerde Japans te zijn. Dit was een keer en tevens de laatste keer, dat kan ik je wel vertellen. Gelukkig zorgde Monastrell met minimalistische uitstraling, duidelijk een restaurant van een heel ander kaliber dat het diner van gisteren snel vergeten was. In de patio, gelegen naast het ***** hotel Amerigo (wellicht vernoemd naar het paard van Sinterklaas), is het fijn vertoeven met eindelijk eens personeel die verstand heeft van (horeca) zaken en kleine gerechtjes die je qua smaak en structuur weten te verrassen. Per gerecht betaal je gemiddeld 12 Euro en dan zal je ongetwijfeld tegen het einde van de avond weer honger hebben...om dan alsnog weer een bezoek te brengen aan de Chinees. Goed, Monastrell heeft niet als doel om je vol te stoppen maar genieten zul je zeker. Probeer eens de in fijngesneden plakjes eend gerookt in thee, geserveerd met de vruchten van de lampionplant (rijk aan vitamine C en bètacaroteen) of de zalmtartaar met mango en gember. Beide gerechten zijn licht en fris. En dat is wat mij betreft een grote uitdaging als je dat met eend voor elkaar kunt krijgen. Subliem voor de zwoele zomeravond!


Adres: Rafael Altamira, 7, 03002 Alicante
Homepage: www.monastrell.com

De Spaanse knoflookfeiten op een rij - culinair

Mythe, magie en medicijn
Knoflook aan het hoofdeinde van het bed verdrijft vampiers, leert Roman Polanski's film Dance of the vampiers ons. In vele mythen wordt beweerd dat boze geesten en demonen de penetrante geur van knoflook mijden. Van Galicië tot Indië gelooft men nog steeds dat een teentje knoflook in de zak of de hoofddoek het boze oog afweert. In de Oudheid gaven de 'Grieken hun vrouwen knoflook te eten, want de stank garandeerde kuisheid. En de herders uit de Karpaten wrijven hun handen in met knoflook om hun schapen tegen onheil te beschermen. Ook tegen aardse gevaren zouden de witte stinkteentjes helpen.
Plinius prees knoflook aan als middel tegen slangen en waanzin - en dat waren maar twee van de 61 toepassingen. Pelgrims op weg naar Santiago de Compostela zuiverden drinkwater met knoflook en de Spaanse monnik Juan de Pineda schreef in de 16e eeuw dat knoflook de maag verwarmt en verlichting brengt. in 1858 gaf de Franse bioloog Louis Pasteur grond aan de volkswijsheid door de desinfecterende eigenschappen van de vampierverdrijver te loven: knoflook pakt bacteriën aan waarop zelfs antibiotica geen vat hebben. Verder is allang bewezen dat regelmatig gebruik van knoflook de cholesterolspiegel doet dalen en de kans op hartkwalen met 25% verlaagt.

Knoflook en gezondheid

• Knoflook is een anti-oxidant met een bijzonder gunstig effect op de gezondheid. Het heeft een vitaliserende werking op het gehele lichaam en geeft daardoor meer energie.
  
• Knoflook bevat veel zwavelhoudende componenten die biologisch actief zijn. Zowel de ui als de knoflook zijn sterk bacteriedodend (inwendig).
  
• De voortdurende desinfecterende werking en daardoor opruimende werking houdt de mens gezond.
  
• Bij uitwendig gebruik heeft knoflook een antiseptische (desinfecterende) werking en verhoogt de weerstand tegen infecties en schimmels.
  
• Knoflook trekt bloed naar de slijmvliezen, zodat het bloed daar zijn genezende werking kan laten gelden.
  
• Knoflook verjongt.
  
• Aderverkalking, een hoge bloeddruk, vermoeidheid, koude handen en voeten en vergeetachtigheid kun je voorkomen met knoflook. Op het gebied van hart- en bloedvaten is het effect van regelmatig gebruik van knofllook: bloeddrukverlagend, bloedverdunnend, voorkomt bloedstolsels, milde cholesterolverlaging, anti-atherosclerotisch (helpt aderverkalking voorkomen), beschermt de hartspier tegen zuurstoftekort.
  
• Knoflook heeft een gunstige invloed op de bloedvaten en indirect ook op het hartritme en de bloeddruk.
  
• Volgens Indiase onderzoekers vermindert de consumptie van knoflookextracten de toxische effecten van arseen in het lichaam en zorgt dat dat arseen versneld via de urine wordt afgevoerd.
  
• Knoflook en broccoli beschermen tegen maagkwalen en wellicht tegen maagkanker. Knoflook en broccoli bevatten veel sulfarofaan, een stof die een antibiotische werking kent tegen helicobacter pylori. Deze bacterie wordt in verband gebracht met schade aan de maag en kankers aan de ingewanden. In de Westerse wereld is 25 à 30 procent van de bevolking hiermee besmet en in Japan bijna negentig procent.

Voedingswaarde van knoflook
Knoflook bevat naast de werkzame stof alliine die de basis vormt voor de actieve stof allicine, onder andere ook enzymen, eiwitten, vetten, kalium, zink, vitamine A en C, calcium, magnesium, natrium, ijzer, aminozuren en B complex vitaminen! Het is vooral de stof allicine die bij het eten van verse rauwe (gesneden) knoflook vrij komt en die een antibiotische werking heeft.

Toepassing
In de regel wordt knoflook gebruikt om andere smaken te ondersteunen of te complementeren, maar het bolgewas vormt een enkele keer ook het hoofdingrediënt. Hoe langer de knoflook kookt, des te zwakker wordt de smaak en geur. Bakken doe je knoflook maar even want zo gauw een gehakt teentje bruin kleurt wordt de smaak bitter, al vinden sommige mensen dat net weer lekker. denk eraan: hoe fijner gehakt des te sterker de smaak. Knoflook dankt zijn penetrante geur aan een stof die pas in actie komt als een teentje wordt gesneden, fijngehakt of uitgeperst. Een teentje dat gaaf in de pan gaat kan na een tijdlang stoven gerust worden geconsumeerd zonder dichtgeknepen neus of dat men de medemens angstvallig op een afstand moet houden. Verse knoflook droogt gauw uit. Om dit te voorkomen kunnen gepelde teentjes geconserveerd worden in (olijf)olie. Niet alleen maakt dit de olie heerlijk geurig, maar de teentjes blijven langer goed en sappig.

De geur van knoflook

Je stinkt zo uit je mond na de maaltijd! In knoflook zit allicine dat een sterke geur afgeeft zodra de knoflook verwerkt wordt. Het wordt tijdens de spijsvertering opgenomen in je bloed en via je longen weer afgegeven. Het probleem van een vieze mondgeur wordt niet in de mond gevormd, maar in de maag en de darmen. Tanden poetsen, pepermuntjes eten en sterke kauwgum kauwen, maar het probleem lost niet echt op.
Een meer effectief product om te gebruiken is verse peterselie. Door het eten (goed kauwen) van dit kruid gebeurt er iets in de spijsvertering waardoor de vieze lucht wordt verminderd. Ook het drinken van melk of een paar lepels yoghurt helpt. De bereiding van knoflook heeft ook riekende gevolgen voor je handen. Na het pellen van een knoflook stinken je handen namelijk: een lepel zout goed in je handen wrijven vermindert de stank aanzienlijk.

Gebruik teveel knoflook

Overdosis: een inname van 3,5 tenen knoflook of meer per maaltijd kan maagklachten geven en ook schade opleveren aan de rode bloedcellen, de darmflora beschadigen, de opname van voedingsstoffen in de darmen remmen en de leverfunctie verminderen. Met name knoflook-olie is in zuivere vorm toxisch!
Verder dien je op te letten en het gebruik van knofllook te beperken of zelfs achterwege te laten bij de zwangerschap, lactatie, maagzweer, bloedarmoede, aanleg voor bloedingen en bij allergie voor knoflook.
Onschuldigere bijwerkingen die voor enig ongemak zorgen zijn adem- en lichaamsgeur, allergische reacties, misselijkheid, winderigheid, zuurbranden.

Bron: http://www.preventievegezondheidszorg.com/knoflook.php
http://www.leerwiki.nl/Knoflook_voor_beginners

De Knoflook oftewel de stinkroos zeer geliefd onder de Spanjaarden - culinair

'Eet knoflook noch uien, want hun geur verraadt de boer in je", sprak Don Quichot vermanend tegen zijn schildknaap Sancho Panza. Net als Cervantes hebben talloze Spaanse en ook buitenlandse auteurs knoflook lange tijd afgedaan als armeluisvoedsel. In de 14e eeuw ontzegde koning Alfonso van Castilië ridders die naar knoflook roken een maand lang de toegang tot zijn hof. Omstreeks 1920 drukte de schrijver Julio Camba zijn scepsis tegenover de maatschappij uit in een opmerking over de Spaanse keuken: die zou “vol knoflook en religieuze vooroordelen” zijn. De tijden dat koningen de pittige bolletjes van hun hof verbanden, zijn inmiddels allang voorbij. Knoflook is -naast brood en olijfolie- een van de drie elementen die de basis van de Spaanse kookkunst vormen. “Er zijn veel keukens in Spanje”, zegt de culinaire grootmeester Xavier Domingo, "maar ze hebben één ding gemeen: knoflook."
De teelt van het eens verachte volksvoedsel is het moestuintje allang ontgroeid en is in La Mancha een belangrijke bedrijfstak geworden: in een halve eeuw is de bebouwde oppervlakte verviervoudigd. Spanjaarden eten gemiddeld bijna anderhalve kilo per jaar van dit door wetenschappers Allium sativum genoemde gewas. Spanje produceert jaarlijks zo'n 200.000 ton knoflook, waarvan een vijfde wordt geëxporteerd naar alle delen van de wereld. Naar Brazilië alleen al gaat 12.000 ton. De hoofdstad van het geliefde ajo morado (paars knoflook) is Las Pedroñeras, een plaats in La Mancha waar eind september een groot feest ter ere van het knoflook wordt gegeven. Bijna alle 6500 inwoners leven direct of indirect van het 'witte goud' van de boeren. De familiebedrijven zijn gemiddeld 4 ha groot en hebben elk een opbrengst van circa 24.000 kilogram. Hier klaagt nog niemand over ontvolking, zoals overal elders op het platteland. De jonge mensen willen blijven en de akkers van hun vaders bewerken. Het succes geeft hen gelijk, want wie kent de strengen of kransen knoflook niet die bijna iedereen die in Spanje is geweest als souvenir mee naar huis neemt? Zeker, de lage prijzen van de concurrenten uit China bedreigen de leidende positie van het dorp in La Mancha. In Las Pedroñeras, waar niet alleen tijdens de oogst een onmiskenbare lucht hangt, weet men zich echter te weren: tegenover kwantiteit stelt men kwaliteit. Koelhuizen zorgen ervoor dat deze constant is en de moderne industrie ontwikkelt steeds weer nieuwe verpakkingen en producten, zoals met kruiden en specerijen in olie ingelegde tenen knoflook en een heel assortiment sausen en marinades.

Bron CULINARIA ESPAÑA, Könemann. ISBN: 3-8290-1964-5.

De Paella van Casa Archidona, formule (waar vuur=man) - culinair

Gisteren kreeg ik een heerlijke paella voor mijn kiezen tijdens de lunch, (er wordt hier in Spanje namelijk warm gegeten) dus ik dacht daar heb ik nog niets over geschreven. En aangezien de Paella het voornaamste gerecht is uit Spanje (Als je denkt aan de Spaanse keuken. Denken 9 van de 10 mensen meteen aan Paella. ), verdient dit natuurlijk wel een eervolle vermelding op Casa Archidona. De Paella vindt zijn oorsprong in Valencia en is door de jaren heen een typisch Spaans gerecht geworden, afhankelijk van de regio bevat het gerecht als hoofdingrediënten: rijst, zeevruchten als vis en schaaldieren, stukjes kip, konijn, tomatenbasis, doperwten en saffraan. Belangrijk onderdeel van de bereiding is dat de rijst gekookt wordt in de bouillon van de vis- en schaaldieren of kip en konijn, het liefst buiten op een houtskool verhitte paella-pan (paellera). In Spanje is de bereiding van paella van oudsher een sociale zondagmiddag-gebeurtenis, veelal klaargemaakt door de mannelijke leden van de familie. Je kan het vergelijken met de BBQ waarbij de man maar al te lief de leiding neemt. Kunnen we misschien de regel aannemen, waar vuur=man? Tijdens de 'Las Fallas' (zie rubriek feesten voor meer info) in Valencia zie je overal op straat paella's klaargemaakt worden.

Sinds de introductie in de 8e eeuw door de Moren, wordt de typische paella-rijst verbouwd (korte dikke korrel met groot absorberend vermogen). Zo ontstond de Paella Valenciana, met als ingredienten de lokaal aanwezige producten: in het binnenland konijn, kip, en in een later stadium aan de kust vis en schaaldieren (Paella de Marisco, Paella Marinera of in iets gewijzigde vorm Arroz a la banda). Gemengde paella's met vlees en vis zijn Paella mixta's. Bij vegetarische paella's wordt het vlees of de vis meestal vervangen door bijvoorbeeld artisjokken. Van een oorspronkelijk eenvoudig boerengerecht veranderde de paella in een feestmaaltijd voor iedereeen.

Essentieel bij alle paella's is de rijst, de bouillon en de basis van tomato frito (gefrituurde tomaten). Bij een goed gemaakte paella valenciana is de rijst nét niet plakkerig, maar ook niet te droog, en heeft het alle vocht geabsorbeerd. Een paella de marisco is doorgaans vochtiger dan een paella valenciana, maar heeft ook minder soccarat; een knapperige en zeer smaakvolle korst die met een lepel van de bodem van de pan wordt geschraapt, favoriet bij alle paella-eters, ook bekend onder de naam quemada. Met citroen serveren, ter compensatie van de enigszins zoute rijst.

De beste plek om een goede paella in Spanje te eten zijn de provincies van Valencia waaronder Alicante, ook al wordt het in de rest van Spanje ook gemaakt, maar dikwijls op heel teleurstellende wijze volgens menig Valenciaan. Dit soort paella's worden misprijzend als toeristenpaella's aangeduid, herkenbaar door het overmatig gebruik van schaaldieren, het ontbreken van soccarat en de smakeloze rijst (=niet in bouillon gekookt).

De naam paella is mogelijk afgeleid van het eerste gebruik; eens per jaar kookten de mannen voor de vrouwen van het dorp. Aangezien ze de restjes van de dagen ervoor gebruikten, werd het een bonte maaltijd. De platte manier om "voor haar" (para ella) te zeggen, is pa' ella. Dit is later een woord geworden; paella.

Een meer waarschijnlijke verklaring komt uit het Valenciaans, waar paella een soort pan (Latijn: patella) betekent. Waar in de rest van Spanje paella alleen het gerecht betekent, heeft het in Valencia nog steeds twee betekenissen.

Er is echter ook een oud verhaal over hoe de hofhoudingen van Moorse koningen rijstschotels bereidde met de kliekjes van de koninklijke banketten. 'Paella' zou daarbij afgeleid kunnen zijn van het Arabische woord voor restjes: 'baqiyah'. In het algemeen wordt aangenomen dat paella reeds aan de koningshuizen van Frankrijk en Spanje werd geserveerd. De Romeinen zouden zelfs al een vroege vorm van paella kunnen hebben gehad.

Recept Paella van Casa Archidona(4 personen)

Ingredienten Paella:
-4 teentjes knoflook
-grote ui gesnipperd -Spaanse rijst, heeft een dikke korrel (bijv. Merk Cigala) of anders Surinaamse rijst
-klein blikje bonduelle doperwten
-2 gepelde tomaten
-2 groene paprika's in stukjes
-2 middel wortels in plakjes
-4 kippenpootjes -10 steurgarnalen
-schoongemaakte inktvis in reepjes (4ringen)
-6 schelpdieren b.v. mosselen en kokkels rijst
-bouillon
-saffraan of kleurstof

Bereiding Paella van Casa Archidona:
Als eerste de kippenpootjes aanbraden in olijfolie daarna uit de pan halen.De Paprika en gesneden wortel in dezefde olie bakken en daarna de ui en knoflook erbij doen. Alles eruithalen en bij de kip doen. De inktvisringen in de pan bakken en mogen daarna ook bij de rest. De gepelde tomaten laten bakken of 1/2 blikje gepelde tomaten. Als dat klaar is, de rijst (300 gram of 3 kleine kopjes rijst) in een hapjespan met wat olijfolie wat laten meebakken, daarna een 1/2 kippenbouillontablet en 1/2 vistablet erindoen en 6 kopjes water erbij doen. Meteen de gebakken kip en de rest in de pan erbij. Een theelepel oranje kleurstof of beter is; saffraan draadjes 2 a 3, op hoog vuur laten koken en af en toe roeren.De garnalen en blikje doperwten erbij. Het vuur laag zetten en 15 min. laten garen. Is de rijst nog niet klaar dan kan je de pan met een krant bedekken en paar minuutjes laten nagaren.

Bron: wikipedia en Mama van Casa Archidona