Winkelen bij de HEMA in Spanje? Een expatdroom? - wonen

De meeste Nederlandse expats kennen het boek "Ik mis alleen de HEMA" van Manon Sikkel en Marion Witter, waarin immigranten vertellen over hun grote avontuur. Met welke dromen en verwachtingen vertrokken ze. Hoe is het leven in het nieuwe land? De fascinerende verhalen geven een indringende kijk in hun leven. Ze nodigen uit tot avontuur en vormen een goede voorbereiding voor iedereen die plannen heeft om naar het buitenland te vertrekken. Het voordeel van zo een avontuur in het buitenland is dat je je horizon verbreedt en veel nieuwe indrukken krijgt maar tegelijkertijd gaat dit gepaard met het missen van niet alleen je familie en vrienden maar ook afscheid moeten nemen van de hollandse producten van thuis. Wat is het een feest voor een expat, als de familie en of vrienden overkomen en ook nog eens die heerlijke stroopwafels of dropjes voor je meenemen. Uit eigen ervaring kan ik zeggen, succes gegarandeerd! En natuurlijk is het een geweldige ervaring op je nieuwe stek, het is niet saai zoals in Nederland want alles is nog nieuw, je wil alles van de stad ontdekken, mensen leren kennen en kennismaken met de gebruiken, eten en de cultuur maar dan zijn er momenten dat je verlangt naar thuis; een simpele bruine boterham met kaas (Gouda inmiddels al in veel Spaanse supermarkten te vinden, zeker in de grote steden), de Nederlandse televisie (daar hebben we de satelliet voor) maar hoe zit het dan met onze geliefde winkel de HEMA? Tot op heden alleen HEMA winkels in Nederland en België, en uitbreidingen zitten er voorlopig niet in. Maar hier komt het dan eindelijk, tot groot genoegen van de expats, hebben ze bij de HEMA nu ook het licht gezien en willen ze in het najaar de wereld webwinkel openen. Nee, helaas niet de winkel in levende lijve maar waarvoor heb je die nog nodig, die drukte en rijen voor de kassa daar heeft een expat toch geen tijd voor? Een ander puntje; is dat je bestellingen voor de rookworst wel via je vrienden of familie zal moeten gaan en de tompoezen zou ik bewaren voor het tripje naar Nederland (heb je tenminste iets om naar uit te kijken), want de HEMA zal geen versproducten in de webwinkel aanbieden. Logisch want als die rookworst en tompoezen aankomen zijn het geen versproducten meer. Kortom, genoeg andere HEMA producten in de webwinkel, dus binnenkort koop je je sokken gewoon zoals je gewend was. Heerlijk, een expatdroom die in vervulling gaat.

De inwoners van Graus mogen weer trots zijn op hun langste worst - culinair

Graus is een gemeente in de Spaanse provincie Huesca in de regio Aragón met een oppervlakte van 300 km² met ongeveer 3000 inwoners. Graus is met name bekend om haar longaniza, een worst waarvan gefluisterd wordt dat hij aan het Engelse hof wordt geconsumeerd. Zowel de grootste barbecue als de langste worst van bijna een kilometer lang, zijn records waar de inwoners van Graus trots op zijn. De Langoniza die gemaakt is in Aragon moet natuurlijk voldoen aan bepaalde criteria onder ander over de lengte; moet een minimale afmeting hebben tussen de 20 en 70 centimeter. En de traditionele worst wordt gemaakt van een varkensdarm die gevuld is met gekruid gehakt. Om wat preciezer te zijn minimaal 70% varkensvlees en maximum 30% vet, peper, zout, azijn, oregano, nootmuskaat, komijn, thijm, anijs, kruidnagel en nog wat andere specerijen geheel volgens de gebruiken of smaak van de gebruiker.Tegenwoordig wordt de varkensdarm vaak vervangen voor een kunststofdarm. De worst kan je rauw eten, als de worst al enige maanden heeft staan drogen, of je eet de worst vers door deze te bakken of te grillen. Ik kan me voorstellen dat het voor de stadsmensen onder ons, het nu even slikken is nu je weet hoe worst gemaakt wordt. Je kan zeggen wat je wil, maar er gaat niets boven een ambachtelijk gemaakte worst.

Check ook bericht: http://www.telegraaf.nl/etenengenieten/1573648/__Grootste_worst_ter_wereld_gegrild__.html

Pudor, nu te zien in de bioscoop! - films

Aangrijpend Spaans drama waarin de leden van een gezin kampen met een constant gebrek aan communicatie en daardoor allemaal alleen zijn. De leden van een gezin leven op gespannen voet met elkaar. Juan is ongeneeslijk ziek; Marisa, zijn vrouw, krijgt anonieme seksbriefjes; Sergio, hun jongste zoon, leeft in zijn eigen kleine fantasiewereld; zijn puberende zus Marisa kan hem niet uitstaan en worstelt met haar seksuele geaardheid; en opa Salvador tenslotte is ongelukkig omdat hij bij zijn dochter Marisa inwoont. Hoewel ze met elkaar samen wonen, is iedereen alleen. Pudor is gebaseerd op de gelijknamige roman van de Peruviaanse Santiago Roncagliolo. De titel is dubbelzinnig, want het Spaanse woord 'pudor' kan zowel schaamte en verlegenheid als ook stank betekenen. In deze film staat de titel voor schaamte en de donkere gevoelens die daar uit voort kunnen komen.
Bron: www.filmfocus.nl

Geleverd door Filmtrailer.com

La Oreja de Van Gogh - muziek

La Oreja de Van Gogh (Spaans voor: Het Oor van Van Gogh) is een Spaanse popgroep die in 1996 werd opgericht door studenten. De groep bestond oorspronkelijk uit Pablo Benegas (gitaar), basgitarist Álvaro Fuentes, toetsenist Xabi San Martín en Haritz Garde (drums). Later voegde zangeres Amaia Montero zich bij de groep en werd een van de bepalende gezichten van "La Oreja". De groep won de eerste prijs bij het Pop/Rock concours in San Sebastian en later nog vele prijzen. La Oreja de Van Gogh heeft vijf albums uitgebracht met als grootste hits Cuídate, Rosas en Muñeca De Trapo. De stijl van de groep is vrij rustig en melodieus en kent invloeden van rock en Spaanse popmuziek. Op 19 november 2007 kondigde de groep aan dat de zangeres Amaia Montero alleen verder zou gaan met haar solocarrière. De rest van de groep zal verder gaan met een nieuwe zangeres. Er is nog wel een laatste 'Best Of' cd uitgebracht. In Oktober zal de solo-cd van Amaia Montero verschijnen. Albums: La oreja de Van Gogh - Grandes éxitos (2008), Guapa (25 april 2006), Lo que te conté mientras te hacías la dormida (2003), En Directo + DVD (2003), El viaje de Copperpot (2000), Dile al Sol (1998).

Bron: wikipedia
Homepage: www.laorejadevangogh.com

De buurtsuper " A por Cola Cao" - boodschappen

Daar zijn we weer bij de buurtsuper voor Cola Cao (spreek uit Kola Kao). Het is vroeg en ik zie dat de winkel net geopend is. De mede eigenaresse Carmen staat al haar stoepje aan te vegen. Ze begroet mij vriendelijk en vraagt hoe het gaat. We kletsen wat en binnen een paar minuten hoor ik de laatste updates. Of ik al wist dat de ijzerwinkel van Pepe dichtgaat, ja zijn zoon kan het niet overnemen want die is gehandicapped en het is ook geen vetpot. De zaken gaan slecht, de mensen hebben geen werk en voor ik het weet wordt de hele wereldpolitiek erbij betrokken. Maar goed, waar kwam ik ook alweer voor...Ooh ja de Cola Cao. Ik geef haar aan dat ik nogal haast heb en beloof haar volgende keer wat langer te spreken. Ik duik snel de winkel in. De Cola Cao staat hier bij de ontbijtproducten en de koekjes.
Cola Coa is de spaanse variant voor Nesquik. Het is een cacao poeder dat je kan aanlengen met melk of soyamelk, als een chocoladedrank maar het wordt ook gebruikt als bakingrediënt of je doet er een schepje bij je cornflakes. In Spanje wordt het voornamelijk genuttigd bij het ontbijt. Vooral kinderen drinken Cola Cao met Maria koekjes (bisquits). En werkelijk waar daar zijn de Spaanse kinderen groot mee geworden. Ook ik moest eraan geloven, sterker nog ik drink het nog steeds. Wat voor ons in Nederland de pindakaas is, is de Cola Cao in Spanje. Terwijl hier alleen warme chocolademelk een echte typische winterdrank is, wordt deze drank in Spanje gedurende het hele jaar voornamelijk warm gedronken. Het is zelfs heel normaal om dit bij een barretje te bestellen, je krijgt dan een glas warme melk op een schoteltje met een zakje Cola Cao, een lepel en een zakje suiker (voor als je het niet zoet genoeg vindt) en dan kan je het voor jezelf klaarmaken. Cola Cao is dikker dan de andere chocolade dranken, maar minder dik dan de cholade drank die ze gebruiken voor bij de churros. Zie meer over de churros, onder rubriek Culinair. Nu zijn er zelfs twee varianten, de eerste variant is de klassieke Cola Cao, die moeilijk oplosbaar is, maar daardoor overheerlijk voor mensen die houden van hier en daar wat chocoladeklontjes, zoals ik bijvoorbeeld. Voor de anti-klontfanaten bestaat er de Cola Cao Turbo. Ik reken mijn Cola Cao en Maria koekjes snel af bij Noelia, de dochter van Carmen. Bueno, hasta la proxima! Ik stap snel mijn auto in, anders kom ik nog te laat op mijn afspraak.

De Expo 2008 in Zaragoza extra bijzonder voor onze Willem Alexander - travel

Dit keer wordt de internationale wereldtentoonstelling gehouden in Zaragoza. En is met het thema "Water en duurzame ontwikkeling" nog te bewonderen tot en met 14 september 2008. Ruim 100 landen hebben zich aangemeld waaronder Nederland, en staan er met hun eigen paviljoens. De kans dat Willem Alexander en Maxima een bezoekje zullen brengen is zeer groot, niet alleen vanwege zijn expertise op het gebied van watermanagement maar ook omdat ze elkaar hebben leren kennen tijdens de Expo in 1992 in Sevilla. Een kijkje nemen is zeker de moeite waard! Bovendien heeft Zaragoza als een van de belangrijkste steden van Spanje genoeg moois te bieden. In de straten van de stad vind je een indrukwekkend monumentaal erfgoed; de sporen van Romeinen, moslims, joden en christenen die hier hebben verbleven: ruïnes van de Romeinse beschaving, zoals het Circus; het Aljafería paleis; kerken gebouwd in de mudejarstijl, alle door de UNESCO uitgeroepen tot Werelderfgoed; juwelen uit de barok, zoals de basiliek van Pilar; het werk van het genie Francisco de Goya… Als je van kunst wilt genieten, is Zaragoza jouw bestemming.

Bron: www.spain.info
Homepage: www.holland-expo2008.nl

Maja zeep, de geur van oma - beauty

De bekende Maja Zeep op basis van Spaanse olijfolie vormt nog altijd de kern van dit grote merk. Deze luxe zeep is zacht voor de huid en parfumeert haar met een mysterieuze licht kruidig bloemenparfum van onder andere jasmijn en roos. Maja Zeep is er als toiletzeep en als luxe badzeep. Het merk is ruim 100 jaar favoriet onder de chique dames. Het geurtje doet me altijd denken aan mijn oma, die de zeepjes in de linnenkast legde zodat je beddengoed lekker rook. Dit heb ik nu van haar overgenomen en brengt mij telkens bij het openen van de kast weer eventjes terug in de tijd.

De Kathedraal van de zee - De boekenkast van Casa Archidona

Ildefonso Falcones de Sierra (1969) is de auteur van het boek, vergelijkbaar met het boek 'De Shaduw van de wind' van Carlos Luis Zafon, beiden spelen zich af in Barcelona. Begin veertiende eeuw. Het koninkrijk Catalonie bevindt zich op een scharnierpunt in de tijd. Van oudsher maken feodale edelen en leenheren er de dienst uit, maar steeds meer rijke kooplieden eisen de macht in Barcelona op. Ook de status van de Joden en de toenemende dreiging van de Inquisitie zijn factoren van belang. Tegen deze achtergrond speelt de meeslepende roman De kathedraal van de zee. Wie erin slaagt een jaar en een dag binnen de stadsmuren van Barcelona te wonen, is vrij mens volgens het plaatselijk recht. De Catalaanse boer Bernat glipt door de poort naar binnen en redt zo zijn babyzoon Arnau van een leven als lijfeigene. Het kind groeit op in de bruisende binnenstad, waar een kathedraal in aanbouw is: de Santa María del Mar. Samen met zijn boezemvriendje Joan werkt hij mee.In de loop der jaren gaat het Arnau als vrij man voor de wind: hij overleeft honger, oorlog en zelfs de zwarte dood. Maar dan belandt hij door verraad in de kerkers van de Inquisitie. Wat is zijn oude vriendschap met Joan nog waard? Falcones werkt in Barcelona als advocaat en leidt daar zijn eigen kantoor. Naast zijn dagelijkse werkzaamheden schreef hij in vijf jaar tijd zijn debuutroman, De Kathedraal van de Zee. Dit is een historische roman die zich in de middeleeuwen in Barcelona afspeelt tegen de achtergrond van de bouw van de Santa Maria del Mar. Sinds de verschijning van het boek, eind 2006, zijn er in Spanje meer dan twee miljoen exemplaren van verkocht. Intussen is het boek in allerlei talen vertaald en in meer dan 30 landen verschenen. Een ruim 600 pagina's tellend boek maar van begin tot eind een boeiend verhaal, helemaal voor de geschiendenisliefhebbers.

Meesterkok Ferran Adrià, tafeltje voor twee alstublieft! - culinair

Hij wordt gezien als één van de beste chefs ter wereld en bevindt zich met zijn 3 Michelin sterren hoog in de European Restaurant Ranking. Het mogen ruiken, beleven en proeven in het restaurant El Bulli aan de Costa Brava van Ferran Adrià, is dan ook een gegarandeerde extase voor iedere culinair verslaafde. In de hoop dat mijn reservering ooit geaccepteerd zal worden, blijf ik in de tussentijd dromen. Dromen over het restaurant die naar verluid 400.000 aanmeldingen per jaar ontvangt waarvan een kleine 8000 per jaar de gelukkigen zullen zijn en ondank dat El Bulli slechts in de lente en zomer geopend is, blijf ik alsnog stiekem hopen op een telefoontje van de heer Adrià met de mededeling dat wegens een late afmelding, er toch nog een plekje vrij is gekomen. Mocht jij wel meer geluk hebben, houd rekening met 30 gangen, dus eet niet teveel vooraf. En een klein detail: Vergeet je goedgevulde portemonee niet of plastic kaartjes volstaan ook prima. Deze meesterkok verdient zonder enige twijfel een eervolle vermelding in Casa Archidona. Ferran Adrià, de Salvador Dalí van de gastronomie, een specialist en een uitvinder, de man die je laat verwonderen door niet te voldoen aan je verwachtingen maar die je zelfs dubbel en dwars weet te overtreffen. Ongelooflijk, maar deze man bestaat dus echt. Wat dacht je van appelkaviaar, hartige ijsjes of geroosterde meloen en dit zijn nog maar enkele voorbeelden uit zijn moleculaire keuken. Voor de echte fans is er ook een hotel El Bulli Hacienda Benazuza in de buurt van Sevilla, en waarschijnlijk iets laagdrempeliger en makkelijker te reserveren. El Bulli Hacienda Benazuza staat in ieder geval hoog bij mij in de agenda.
Check ook http://www.telegraaf.nl/buitenland/3844813/_Het_beste_restaurant_ter_wereld__.html?cid=rss

Homepage: www.elbulli.com
Homepage: www.elbullihotel.com