Freixenet, bubbels en nog eens bubbels - feesten

Nu Oudjaar steeds dichterbij komt moet er voldoende drank in huis worden gehaald.We hebben de anisette gehad (anijs likeur) maar we mogen de Spaanse champagne niet vergeten. Zo heeft Frankrijk zijn champagne en Italie zijn proseco, en inderdaad Spanje mag niet achterblijven met de mousserende wijnen en moeten zij het hebben van hun cava. De cava is niet alleen een must met de nieuwjaarswisseling maar ook met kerst kan het net dat beetje extra vreugde meebrengen (op andere dagen werkt het trouwens ook prima). Het meest bekende merk is Freixenet. Wie ooit in Barcelona (in Sant Sadurní d'Anoia om precies te zijn) komt, doet er goed aan om een wijnproeverij mee te maken bij Freixenet zelf. Het is een van de grootste cava-producenten, met wereldwijd vestigingen. Het verkoopt ruim 200 miljoen flessen per jaar, met een omzet van ruim 500 miljoen euro. De cava’s worden hoofdzakelijk gemaakt uit Macabeo-, Parellada-, Xarello- en ook Chardonnay-druiven. Het wijnhuis werd in 1861 opgericht als “Casa Sala” door Francesc Sala i Ferrés. Het huwelijk van zijn kleindochter Dolores Sala Vivé met Pedro Ferrer Bosch, bezitter van het wijngoed "La Freixeneda", in 1889 betekende de start van het wijnhuis. Freixenet werd de merknaam van de onderneming. Men besloot zich toe te leggen op de mousserende cava's. De wijnkelders werden uitgebouwd in Sant Sadurní d'Anoia. In 1935 werd een eerste vestiging opgericht in de Verenigde Staten. De Spaanse Burgeroorlog en de Tweede Wereldoorlog hielden de groei weliswaar even op, maar in 1941 lanceerde men de Carta Nevada, wat een van de succesvolste cava's van Freixenet zou worden. De Cordon Negro, een succesvol exportproduct, werd in 1974 gelanceerd. Naast de diverse cava's, is de groep tegenwoordig ook eigenaar van diverse gewone wijnen. Je begrijpt het al Freixenet komt zeker voor op het boodschappenlijstje. Salud!

Bron: wikipedia
Homepage: www.freixenet.com

Wegens kerst zullen deze eerder geplaatste posts weer de revue passeren.

Anijsdrank van de aap "Pa'rriba pa'bajo pal centro pa'dentro" - boodschappen

Een erg populair drankje rond de feestdagen is toch wel met grote stip Anisette (anijslikeur). Zo ook bij de "Archidona's" wordt er traditiegetrouw een fles Anis del Mono op tafel gezet wanneer er iets te vieren valt. In kleine likeurglaasjes wordt deze drank geserveerd en de bedoeling is dat je dit glaasje in een keer achterover slaat. Maar eerst moet er natuurlijk getoost worden;"Pa'rriba pa'bajo pal centro pa'dentro". Pa'rriba ( =naar boven, het glaasje hef je hoog in de lucht), pa'bajo (= naar onder, het glaasje hef je naar beneden, pal centro (= naar het midden, het glaasje hef je in het midden) y pa'dentro (= naar binnen, je slaat het drankje achterover).

Het merk van dit likeurtje heeft een bijzonder verhaal. De catalaanse zakenman Vicente Bosch was eigenaar van de Anijslikeur distillerij en verschillende handelschepen. Op een van de reizen, namen ze hem een aap uit Amerika mee, die later leefde in de distellerij. Aan het einde van de 19de eeuw was deze distellerij dan ook niet anders bekend dan de "distellerij van de aap". Wat later is ook besloten om een foto van het gezicht van Vicente Bosch te plakken op het lichaam van de aap als logo op de fles. "Del Mono" anijsdrank wordt gezien als de beste anisette van Spanje, het is een zoet drankje (zoeter dan andere gebruikelijke anijslikeur), kleurloos, gemaakt van anijszaad en heeft de smaak van drop. Zonder anisette is het feestje niet compleet. Dus staat dit drankje hoog op mijn feestdagen boodschappenlijstje. Proost!

Wegens kerst zullen deze eerder geplaatste posts weer de revue passeren.

Spaans bier Estrella Damm zorgt voor zomerhit in Spanje - boodschappen

Estrella Damm is een bekend Spaans biermerk dat sinds 1876 in Barcelona wordt gebrouwen. Zowel in het Catalaans als in het Spaans betekent "estrella" ster. Waar niemand op had gerekend dat haar reclame voor een ware zomerhit zou zorgen! Of ze daar nu blij mee moeten zijn, weet ik niet. Het gewenste effect van een reclame mag ik hopen; is dat je verkopen omhoog zullen gaan. Deze clip herinnert je in ieder geval eraan hoe leuk zomerliefdes zijn, geeft je heel veel zin om naar het eiland Formentera te gaan en dus nu een zomerliedje dat in je hoofd blijft hangen. Of werkt de tv commercial toch, nu heb ik namelijk toch echt wel zin in een koud biertje...zou de supermarkt nog open zijn?

Foto: http://media1.behance.com/article_images/5597_01jpg
Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=AWYmqIlvvWs

In het huwlijksbootje en zeeziekte bij de Farmacia - boodschappen

Aangezien er zeer binnenkort een zeilrace op open zee in mijn agenda gepland staat. En omdat ik weet dat de kans erg groot is dat ik last ga krijgen van zeeziekte, leek het mij handig om even langs de "farmacia" (apotheek) te gaan.

Apotheken zijn in Spanje te herkennen aan een flikkerend groen kruis dat aan de buitenkant hangt of in de etalage staat. Hoewel het systeem niet veel anders is dan in Nederland, zijn er in Spanje bepaalde geneesmiddelen zonder recept te verkrijgen waar bij ons wel een recept voor nodig is. Sommige medicijnen tegen kwaaltjes kunnen zelfs op diverse plaatsen verkregen worden, zoals bijvoorbeeld supermarkten. Niet alle apotheken zijn 24 uur per dag geopend. Om te weten welke apotheek dienst heeft buiten de normale openingstijden kunt je de lijst "Farmacias del Guardia" raadplegen in de plaatselijke krant of bij elke apotheek.

Ik loop de farmacia binnen en daar staat Isabel de apotheker assistente al met een glimlach van oor tot oor. Ik kan al raden waarom zij zo blij is; aanstaande vrijdag treed ze in het huwelijksbootje. Ik vraag of ze al klaar is voor de grote dag. En Isabel geeft aan dat ze nu toch wel wat zenuwachtig aan het worden is. Ik zeg haar dat zij zich geen zorgen moet maken met Alberto als haar toekomstige man. (goede vangst al moet ik zelf zeggen, hij heeft namelijk iets weg van George Clooney, maar dat zeg ik natuurlijk niet) Ook ik ben uitgenodigd voor de bruiloft en vertel haar dat ik ernaar uitkijk. Ik beloof plechtig dat ik jullie volgende keer uitgebreid verslag zal doen van deze Spaanse bruiloft.

Inmiddels weet ik ook wat de oorzaak is van zeeziekte. Ze zegt dat ik zeeziek word, doordat er een conflict is tussen wat ik zie en wat ik voel, daardoor raakt het evenwichtsorgaan in de war en stuurt die boodschappen uit richting de slokdarm. Het evenwichtsorgaan ligt trouwens tegen het binnenoor aan. Goed dat weten wij dan ook weer. Maar waar ik eigenlijk voor kom is om het te voorkomen, en dat zijn pleisters tegen zeeziekte. Een vriend vertelde mij dat hij dat ooit gebruikte toen hij meedeed aan een roeiwedstrijd op zee, en dat scheen erg goed te helpen. Helaas krijg ik deze pleisters niet mee zonder dokters recept. Ik had al zo een vermoeden omdat het in Nederland namelijk ook het geval is. Maar toch had ik een beetje hoop, omdat ik wist dat er in Spanje heel veel medicijnen zonder recept te verkrijgen zijn. Een aantal vakantiegangers weten dat maar al te goed en gaan speciaal naar de farmacia om het een en ander in te slaan. Ik ga in ieder geval weg met de standaard wagenziekte tabletten die volgens haar ook goed moeten werken. Bueno, hasta el viernes!

Bron:http://www.masainternational.nl/health-service/

Spaanse baby's stinken toch niet? - gebruiken en gewoonten

Het is zo een periode dat het stikt van de zwangerschappen en bevallingen in mijn omgeving. Het lijkt wel of het een virus is, als de ene vriendin net een nieuw klein mensje op de wereld heeft gezet, komt de ander alweer met ik heb je heuglijk nieuws te vertellen...en jahoor weer een slachtoffer (lees gelukkige) van het besmettelijke virus. En elke keer wordt het enorme uitdaging om weer een leuk baby cadeau te vinden. Ik heb nu Nederlandse vrienden op bezoek die net een zoontje hebben gekregen en wil nog een kleinigheidje geven. Ik rijd even langs de Spaanse supermarkt want ik wil daar cologne halen speciaal voor babies. Ik vertel hen het verhaal dat alle Spaanse baby's & kleine kinderen gewend zijn om baby parfum te gebruiken. Althans de moeders doen wat cologne op de haartjes van de kinderen of op de lakens. Mijn vrienden kijken me vreemd aan en begrijpen het niet helemaal; "Babies, stinken toch niet? of Spaanse babies wel?" Haha..nee maar deze geur is ook heel lichtjes, zit verder geen alcohol in. Moet je maar eens opletten als je in de buurt bent van de Spaanse kinderen, ze ruiken er allemaal naar. Overheerlijk! Wij Nederlanders zien daar niet echt het nut van in, in de zuidelijke landen wordt dit echter als gewoon ervaren. Hetzelfde geldt voor de kinderkleding. Geweldig om te zien als je die Spaanse prinsen/prinsessen kindjes ziet, het stikt van de kleine Amaliaatjes. In Spanje is het dan ook zeer gebruikelijk om je op te frissen/tutten als je aan de borrel gaat. Als het even kan dus niet in dezelfde kleren waarmee je de hele dag hebt rondgelopen. Dit geldt niet alleen voor de volwassenen maar ook voor de kinderen, zij krijgen ook de mooiste kleren aan. Nederland is waarschijnlijk te nuchter voor deze nette kinderkleding van blousjes, jurkjes en strikjes in de haren. Aan de ene kant begrijp ik dat ook heel goed, het is niet echt stoer of hip en al helemaal niet practisch, een kind moet lekker kunnen spelen, maar wat staat het toch schattig. Ze lijken wel ontsnapt uit een Kinderbueno/Kindersurprise reclame. Als de jonge ouders gezellig in de avond een vorkje willen prikken op het terras, dan gaat kinderwagen simpelweg mee en wanneer het kind moe is slaapt deze gewoon door. Zo raken ze al van jongs af aan gewend aan het Spaanse gekakel en herrie. In Nederland hechten we over het algemeen toch echt aan meer regelmaat voor de kinderen, nee we kunnen niet weg, we zitten met onze kleine en die moet op tijd naar bed. Gelukkig zijn er steeds meer ouders die inzien dat het leven niet voorbij hoeft te zijn zodra er kinderen in het spel zijn.

De buurtsuper " A por Cola Cao" - boodschappen

Daar zijn we weer bij de buurtsuper voor Cola Cao (spreek uit Kola Kao). Het is vroeg en ik zie dat de winkel net geopend is. De mede eigenaresse Carmen staat al haar stoepje aan te vegen. Ze begroet mij vriendelijk en vraagt hoe het gaat. We kletsen wat en binnen een paar minuten hoor ik de laatste updates. Of ik al wist dat de ijzerwinkel van Pepe dichtgaat, ja zijn zoon kan het niet overnemen want die is gehandicapped en het is ook geen vetpot. De zaken gaan slecht, de mensen hebben geen werk en voor ik het weet wordt de hele wereldpolitiek erbij betrokken. Maar goed, waar kwam ik ook alweer voor...Ooh ja de Cola Cao. Ik geef haar aan dat ik nogal haast heb en beloof haar volgende keer wat langer te spreken. Ik duik snel de winkel in. De Cola Cao staat hier bij de ontbijtproducten en de koekjes.
Cola Coa is de spaanse variant voor Nesquik. Het is een cacao poeder dat je kan aanlengen met melk of soyamelk, als een chocoladedrank maar het wordt ook gebruikt als bakingrediënt of je doet er een schepje bij je cornflakes. In Spanje wordt het voornamelijk genuttigd bij het ontbijt. Vooral kinderen drinken Cola Cao met Maria koekjes (bisquits). En werkelijk waar daar zijn de Spaanse kinderen groot mee geworden. Ook ik moest eraan geloven, sterker nog ik drink het nog steeds. Wat voor ons in Nederland de pindakaas is, is de Cola Cao in Spanje. Terwijl hier alleen warme chocolademelk een echte typische winterdrank is, wordt deze drank in Spanje gedurende het hele jaar voornamelijk warm gedronken. Het is zelfs heel normaal om dit bij een barretje te bestellen, je krijgt dan een glas warme melk op een schoteltje met een zakje Cola Cao, een lepel en een zakje suiker (voor als je het niet zoet genoeg vindt) en dan kan je het voor jezelf klaarmaken. Cola Cao is dikker dan de andere chocolade dranken, maar minder dik dan de cholade drank die ze gebruiken voor bij de churros. Zie meer over de churros, onder rubriek Culinair. Nu zijn er zelfs twee varianten, de eerste variant is de klassieke Cola Cao, die moeilijk oplosbaar is, maar daardoor overheerlijk voor mensen die houden van hier en daar wat chocoladeklontjes, zoals ik bijvoorbeeld. Voor de anti-klontfanaten bestaat er de Cola Cao Turbo. Ik reken mijn Cola Cao en Maria koekjes snel af bij Noelia, de dochter van Carmen. Bueno, hasta la proxima! Ik stap snel mijn auto in, anders kom ik nog te laat op mijn afspraak.

De Buurtsuper - boodschappen

In deze rubriek behandelen we elke keer een nieuw product die we kunnen vinden in de Spaanse supermarkt.

Het brood is op, dus nog even snel naar de buurtsuper. Spanje heeft nou niet bepaald faam als het gaat om broodbakken zoals buurland Frankrijk. Maar ook als verwende Nederlander waarin we hier ruime keus hebben van oerbrood tot krentenbol, word je al gauw treurig als je je op de Spaanse broodafdeling bevindt. Una barra de pan (wit stokbrood), dat kan je nog wel vinden, maar goed donkerbruinbrood of laat staan gesneden lekker brood vinden wordt al een hele uitdaging. Natuurlijk zie je gelukkig steeds meer invloeden van buitenaf (zoals toeristen) die de Spaanse bakkers hun ogen laten openen. Helaas mijn buurtsuper trekt zich daar niet zoveel van aan. Deze supermarkt heeft dan ook niet echt te maken met externe invloeden; een schattig supermarktje, wat van vader op zoon is gegaan, waar nog net niet een handgeschreven bon wordt gemaakt, die van alle roddels in het dorp op de hoogte is en slechts ooit met een verdwaalde toerist in aanraking is geweest. Ook heb ik de pech dat het verse brood op is, hoe kan het ook anders het is al tegen achten 's avonds (ja de openingstijden gaan hier iets langer mee. Er rest mij niks anders te kiezen voor het fabrieksbrood. In het boodschappenwagentje gaat pan Bimbo. Ik weet het, die naam heb ik ook niet verzonnen. Grupo Bimbo is van oorsprong Mexicaans maar is uiteindelijk in Spaanse handen gekomen. Ze hadden waarschijnlijk niet gerekend op internationale uitbreidingen want Bimbo brood zou in Nederland en in engelstalige landen voor oproer kunnen zorgen. In Spanje is pan Bimbo volkomen normaal, het merk wordt eigenlijk aangeduid voor alle brood zoals wij die kennen, het normale gesneden brood in een broodzak. Pan Bimbo kregen altijd alle kinderen omdat die niet houden van het harde stokbrood. Dus ook ik heb er als kind aan moeten geloven. Nu bekijk ik het toch met anderen ogen en smaakpappilen naar. Het zal ongetwijfeld vol zitten met conserveringsmiddelen want het blijft toch aanzienlijk lang zacht en de smaak...tjaa als kind misschien lekker maar persoonlijk beleg ik mijn vleeswaren of kaas niet op zoet brood! Bij gebrek aan beter maak ik vanavond er tosti's van dan is die Pan Bimbo nog best wel te eten.

Volgende keer in de buurtsuper staat Cola Cao op de boodschappenlijst!