Indien je schoon genoeg hebt van de voorspellende octopus is er altijd nog 'Pulpo a la Gallega' - recepten kleine gerechten

Met een octopus heb je oneindig veel mogelijkheden. Je kan hem in een aquarium plaatsen en WK voorspellingen laten doen maar je kan deze simpelweg ook heerlijk op z'n Spaans of om precies te zijn, op z'n Galisisch bereiden. Een ware delicatesse die op je tong smelt. Het is niet voor niets een van de duurdere gerechten op de menukaart. Dus dat eten wij vandaag!

Recept Pulpo a la Gallega

Ingrediënten:
- octopus
- 10 eetlepels olijfolie
- 2 grote aardappels
- water
- grof zeezout
- paprikapoeder

Bereidingswijze:
Was de octopus goed schoon. Vervolgens sla je er met bijvoorbeeld een broodplank op zodat het na het koken het vlees mals is. Daarna een pan met water en zout aan de kook brengen. Dan mag de octopus erbij en deze mag dan 30-40 minuten op het vuur staan. Ongeveer 15 minuten ervoor mogen de in stukken gesneden aardappels meekoken. Als alles klaar is snijd je de octopus in ringen en leg je deze rondom op het bord. In het midden laat je ruimte over voor de aardappels. Tot slot olijfolie erover, zout en paprikapoeder naar smaak.

Eet smakelijk!

Recept buñuelos van de dorpelingen uit Arcos De La Frontera - De Spaanse Droom

Zoals Uko en Lieve heel goed opgemerkt hebben, eigenlijk zijn de buñuelos een soort van oliebollen. En wat heb ik die gemist dit jaar met oudjaar in Spanje, wekenlang ervoor had ik al trek in een heerlijke oliebol met krenten en rozijnen met veel poedersuiker en al helemaal mijn zo geliefde appel beignets, volgend jaar maak ik ze gewoon zelf thuis..Nederlandse keuken is toch zo slecht nog niet=)

Basisrecept buñuelos voor 4 personen

Benodigdheden:
-iets minder dan 2 deciliter water
-1 kopje bloem
-5 eieren
-1/2 kopje olijfolie
-olie om te frituren

Bereiding:
In een steelpan het water verwarmen met een half kopje olijfolie en wanneer het begint te koken, voeg je al roerende, de bloem langzaam toe. Neem de pan van het vuur en vervolgens de eieren een voor een toevoegen. De volgende ei pas toevoegen indien het ei volledig in het deeg is opgenomen. Met behulp van twee lepels maak je de vorm en bak je de beignets in de hete olie. Je kan ze ook in de vorm van een donut maken met je handen zoals te zien in Casa Archidona Report Short Movies 'The Spanish Dream'. Laat ze vervolgens uitlekken op absorberend papier. Buñuelos heb je in alle vormen en smaken. Als je meer van zoetig houdt, bestrooi je ze met suiker of doop je ze in chocolade etc. Ben je meer een hartig type, bestrooi dan met zout of kaas, laat je creatie de vrije loop zou ik zeggen, zo heb ik in sommige restaurants de buñuelos gezien gevuld met truffel. Eet smakelijk!

De Paella van Casa Archidona, formule (waar vuur=man) - culinair

Gisteren kreeg ik een heerlijke paella voor mijn kiezen tijdens de lunch, (er wordt hier in Spanje namelijk warm gegeten) dus ik dacht daar heb ik nog niets over geschreven. En aangezien de Paella het voornaamste gerecht is uit Spanje (Als je denkt aan de Spaanse keuken. Denken 9 van de 10 mensen meteen aan Paella. ), verdient dit natuurlijk wel een eervolle vermelding op Casa Archidona. De Paella vindt zijn oorsprong in Valencia en is door de jaren heen een typisch Spaans gerecht geworden, afhankelijk van de regio bevat het gerecht als hoofdingrediënten: rijst, zeevruchten als vis en schaaldieren, stukjes kip, konijn, tomatenbasis, doperwten en saffraan. Belangrijk onderdeel van de bereiding is dat de rijst gekookt wordt in de bouillon van de vis- en schaaldieren of kip en konijn, het liefst buiten op een houtskool verhitte paella-pan (paellera). In Spanje is de bereiding van paella van oudsher een sociale zondagmiddag-gebeurtenis, veelal klaargemaakt door de mannelijke leden van de familie. Je kan het vergelijken met de BBQ waarbij de man maar al te lief de leiding neemt. Kunnen we misschien de regel aannemen, waar vuur=man? Tijdens de 'Las Fallas' (zie rubriek feesten voor meer info) in Valencia zie je overal op straat paella's klaargemaakt worden.

Sinds de introductie in de 8e eeuw door de Moren, wordt de typische paella-rijst verbouwd (korte dikke korrel met groot absorberend vermogen). Zo ontstond de Paella Valenciana, met als ingredienten de lokaal aanwezige producten: in het binnenland konijn, kip, en in een later stadium aan de kust vis en schaaldieren (Paella de Marisco, Paella Marinera of in iets gewijzigde vorm Arroz a la banda). Gemengde paella's met vlees en vis zijn Paella mixta's. Bij vegetarische paella's wordt het vlees of de vis meestal vervangen door bijvoorbeeld artisjokken. Van een oorspronkelijk eenvoudig boerengerecht veranderde de paella in een feestmaaltijd voor iedereeen.

Essentieel bij alle paella's is de rijst, de bouillon en de basis van tomato frito (gefrituurde tomaten). Bij een goed gemaakte paella valenciana is de rijst nét niet plakkerig, maar ook niet te droog, en heeft het alle vocht geabsorbeerd. Een paella de marisco is doorgaans vochtiger dan een paella valenciana, maar heeft ook minder soccarat; een knapperige en zeer smaakvolle korst die met een lepel van de bodem van de pan wordt geschraapt, favoriet bij alle paella-eters, ook bekend onder de naam quemada. Met citroen serveren, ter compensatie van de enigszins zoute rijst.

De beste plek om een goede paella in Spanje te eten zijn de provincies van Valencia waaronder Alicante, ook al wordt het in de rest van Spanje ook gemaakt, maar dikwijls op heel teleurstellende wijze volgens menig Valenciaan. Dit soort paella's worden misprijzend als toeristenpaella's aangeduid, herkenbaar door het overmatig gebruik van schaaldieren, het ontbreken van soccarat en de smakeloze rijst (=niet in bouillon gekookt).

De naam paella is mogelijk afgeleid van het eerste gebruik; eens per jaar kookten de mannen voor de vrouwen van het dorp. Aangezien ze de restjes van de dagen ervoor gebruikten, werd het een bonte maaltijd. De platte manier om "voor haar" (para ella) te zeggen, is pa' ella. Dit is later een woord geworden; paella.

Een meer waarschijnlijke verklaring komt uit het Valenciaans, waar paella een soort pan (Latijn: patella) betekent. Waar in de rest van Spanje paella alleen het gerecht betekent, heeft het in Valencia nog steeds twee betekenissen.

Er is echter ook een oud verhaal over hoe de hofhoudingen van Moorse koningen rijstschotels bereidde met de kliekjes van de koninklijke banketten. 'Paella' zou daarbij afgeleid kunnen zijn van het Arabische woord voor restjes: 'baqiyah'. In het algemeen wordt aangenomen dat paella reeds aan de koningshuizen van Frankrijk en Spanje werd geserveerd. De Romeinen zouden zelfs al een vroege vorm van paella kunnen hebben gehad.

Recept Paella van Casa Archidona(4 personen)

Ingredienten Paella:
-4 teentjes knoflook
-grote ui gesnipperd -Spaanse rijst, heeft een dikke korrel (bijv. Merk Cigala) of anders Surinaamse rijst
-klein blikje bonduelle doperwten
-2 gepelde tomaten
-2 groene paprika's in stukjes
-2 middel wortels in plakjes
-4 kippenpootjes -10 steurgarnalen
-schoongemaakte inktvis in reepjes (4ringen)
-6 schelpdieren b.v. mosselen en kokkels rijst
-bouillon
-saffraan of kleurstof

Bereiding Paella van Casa Archidona:
Als eerste de kippenpootjes aanbraden in olijfolie daarna uit de pan halen.De Paprika en gesneden wortel in dezefde olie bakken en daarna de ui en knoflook erbij doen. Alles eruithalen en bij de kip doen. De inktvisringen in de pan bakken en mogen daarna ook bij de rest. De gepelde tomaten laten bakken of 1/2 blikje gepelde tomaten. Als dat klaar is, de rijst (300 gram of 3 kleine kopjes rijst) in een hapjespan met wat olijfolie wat laten meebakken, daarna een 1/2 kippenbouillontablet en 1/2 vistablet erindoen en 6 kopjes water erbij doen. Meteen de gebakken kip en de rest in de pan erbij. Een theelepel oranje kleurstof of beter is; saffraan draadjes 2 a 3, op hoog vuur laten koken en af en toe roeren.De garnalen en blikje doperwten erbij. Het vuur laag zetten en 15 min. laten garen. Is de rijst nog niet klaar dan kan je de pan met een krant bedekken en paar minuutjes laten nagaren.

Bron: wikipedia en Mama van Casa Archidona

Polvorones y Mantecados, heilige koekjes - recept kleine gerechten

Nu de feestdagen weer voor de deur staan, zal Casa Archidona deze maand speciaal aandacht besteden aan de Spaanse tradities gedurende deze gezellige dagen. Ik kan in ieder geval niet wachten, want dat betekent ook dat er speciale lekkernijen worden gemaakt, die alleen rond deze periode verkrijgbaar zijn. Polvorones of Mantecados bijvoorbeeld mag je zeker niet missen,jaarlijks worden deze koekjes tijdens de feestdagen gegeten. Nu heb je natuurlijk de ambachtelijk gemaakte polvorones, omwikkelt in de doorzichtige vloetjes, maar je kan ze gewoon in de Spaanse supermarkt vinden in gekleurde glimmende papieren zakjes. Elke kleur, heeft een andere smaak, zo heeft het gele papieren zakje een koekje van citroen en het bruine papieren zakje een koekje van chocolade, etc. Wat deze koekjes zo uniek maakt, is dat ze uit elkaar vallen, het is zo zacht, zo lekker maar ooh zo machtig.

Tip van een polvoron kenner:
Knijp het zakje met polvoron in je hand fijn, zodat hij bij het openen niet uit elkaar valt.

Achtergrondinformatie:
In het verleden hebben de Moren de kunst van het bereiden van zoetigheid naar Spanje en met name naar Andalusie gebracht.Voor het klaren van wijn en sherry werd vroeger geklopt eiwit gebruikt. De dooiers, die overbleven, werden als aalmoes aan de nonnen van de spaanse kloosters geschonken. Deze nonnen maakte er, als teken van dankbaarheid, zoetwaren mee. De gemaakte lekkernij werd weer teruggeven als teken van dankbaarheid of de lekkernij werd verkocht om in het spaans levensonderhoud van de nonnen te kunnen voorzien.Tegenwoordig is deze traditie nog steeds in stand gehouden. In nagenoeg ieder klooster in Andalucia / Andalusie kan men lekkernij kopen, gemaakt door de nonnen. In sommige kloosters verkoopt men de lekkernij vanuit een winkel, in andere kloosters verkoopt men de lekkernij vanachter een soort draaideur, een torno. De nonnen welke gebruik maken van een torno om de lekkernij te verkopen doen dat omdat ze niet gezien mogen worden.

Recept Polvorones

Ingredienten polvorones:
- 500 gram bloem
- 200 gram reuzel
- 200 gram poedersuiker
- 1 eetlepel kaneel
- sap en geraspte schil van 1 citroen (onbespoten)
- bloem (om te bestuiven)
- poedersuiker (om te bestrooien)

Bereiding polvorones:
Zeef de bloem boven de bakplaat en laat hem lichtbruin worden in een matig verhitte oven. Denk eraan om dit enige malen om te scheppen. Laat hem buiten de oven afkoelen. Maak een kuiltje in de bloem en voeg alle overige ingredienten toe. Kneed alles tot een glad deeg, maak er een bal van en doe deze, in folie verpakt, in de koelkast (ongeveer 1 uur). Rol het deeg uit tot een lap van ca. 1 cm dik. Steek met een vormpje er ronde vormpjes uit. Op de bakplaat, met bakpapier, gaan de deegrondjes de oven in. In ongeveer 25 minuten zijn ze goudbruin gebakken in een oven op 175 graden.Uiteindelijk kunnen de polvorones worden bestrooid met poedersuiker en geserveerd.

Bron:www.spain-andalucia.eu

Wegens kerst zullen deze eerder geplaatste posts weer de revue passeren.

La vida es como los pimientos de Padrón, a veces pican a veces no - Spaanse uitdrukkingen

Misschien komt jullie bovenstaande quote bekend voor, deze werd namelijk genoemd in de Spaanse film 'Tapas'



La vida = Het leven
es como = is net zoals
los pimientos de Padrón= de pepers uit Padrón
a veces = soms
pican= heet
a veces no = soms niet

Letterlijke betekenis = Het leven is net zoals de pepers uit Padrón soms zitten er hete/scherpe (gemene) pepers tussen soms niet.

Vrije vertaling = Het leven zit vol verrassingen je weet nooit wat je te wachten staat. (soms is het leven zoet, soms is het leven pittig)

Pimientos de Padrón is een pepersoort die vrij zoet smaakt. En ze mogen dan wel klein zijn, maar zijn bijzonder smaakvol en ook nog erg gezond; bevat vitamine A, B1, B2, C, proteïnen, ijzer, calcium en geen calorieën. Het blijft natuurlijk een peper, je weet dus nooit of je een scherpe te pakken hebt. In Engeland of de Verenigde Staten serveren ze deze pepers ook niet voor niets onder de naam "Russisch Roulette". De pepers worden vanaf de 16de eeuw verbouwd in de omgeving van Padron, Galicie. (waar de naam aan te danken is). De monnikken van het klooster Convento Franciscano brachten deze pepers mee vanuit de Spaanse kolonies in Zuid Amerika, waarschijnlijk wat wij nu kennen als Mexico. Het pimientos de Padron seizoen is van december tot mei. En ze hebben zelfs een eigen pimiento de Padron feest in Hebron, vlakbij Padrón.

Helaas zijn deze pepers buiten Spanje moeilijk verkrijgbaar, alternatief is een gewone paprika of een zoete groene lange peper.

Recept Pimientos de Padrón

Benodigdheden:
- scheut olijfolie
- pimientos de Padrón
- zeezout

Bereiding:
Was de pepers en droog ze daarna goed. Vervolgens doe je in een pannetje een flinke scheut olijfolie en wacht je tot dat de olie op temperatuur is. (dit kan je testen door bijvoorbeeld een broodkruimel in de pan te gooien en als deze gaat sissen dan betekent het dat de pepers in het olijfbad mogen). Als de pepers eenmaal blaren beginnen te tonen en een bruin kleurtje beginnen te krijgen (ongeveer 2 a 3 minuten), kun je de pepers eruit halen en op een keukenpapiertje de overtollige olie uit laten lekken. Serveer de pepers in een mooi schaaltje. Nog wat zeezout naar smaak. En last but not least: je grijpt ze bij het staartje en met een glas wijn, weten deze pepers ongetwijfeld de weg naar je maag goed te vinden!

Wil je een beetje variëren dan kan je bijvoorbeeld de pimientos vullen met bijvoorbeeld geitenkaas en vervolgens draperen met honing. Of de pimientos in de pan afblussen met Sherry.

Coca met anijs en pijnboompitten - zoete verleidingen

Zoals we in het vorige bericht hebben kunnen lezen was het afgelopen week San Juan in Spanje en wordt er met 'San Juan' in Catalunya, coca gegeten. Normaal is Coca met een soort brooddeeg gemaakt en zitten er ook geconfijte vruchten op. Maar aangezien ik daar zelf niet zo een grote liefhebber van ben en het ook eens leuk is om niet de hele dag in de keuken te staan volgt hier een uiterst simpel recept om zelf Coca te maken met als alternatief bladerdeeg.

Recept Coca met anijs en pijnboompitten

Benodigdheden:
- bladerdeeg
- pijnboompitten
- zoete anijs likeur
- suiker

Bereiding:
Je bepaalt zelf natuurlijk of je liever een grote Coca maakt of allemaal kleintjes. Als je een grote Coca maakt, kan je pakjes bladerdeeg bij elkaar doen en dan met een deegroller weer tot een grote rechthoek maken. Maar waarom moeilijker doen als het nog makkelijker kan. Je kan net zo goed een klein bladerdeegplakje pakken, deze besmeer je met een kwast die gedoopt is in de anijslikeur, vervolgens versier je het plakje met pijnboompitten en strooi je wat suiker eroverheen. Dit is veler malen handiger want je kan zo tenminste zelf de hoeveelheid bepalen. Stel je wilt voor 2 personen coca maken voor bij de koffie, dan heb je slechts 2 plakjes bladerdeeg nodig, de rest bewaar je weer voor andere keer. Ten slotte, doe je de coca voor slechts 6 minuten in de oven op 190 graden. Even laten afkoelen en simpeler kan bijna niet.

Foto: http://www.gallinablanca.es/receta/coca-de-anis-y-pi%C3%B1ones.aspx

Specialiteit: De Casa Archidona maaltijdsalade - recept kleine gerechten

Via e-mail kreeg ik het verzoek om de Casa Archidona maaltijdsalade eerder genoemd bij het recept van Arroz con Leche prijs te geven. Normaal gesproken geeft een kok natuurlijk niet zomaar zijn recept weg maar voor mijn trouwe lezers maak ik graag een uitzondering. Dit eenvoudige recept is uitstekend geschikt voor de zomer die eraan komt.

Wat ik belangrijk vind aan een maaltijdsalade zijn slechts drie dingen...
1) is dat je verrast wordt door verschillende smaaksensaties (structuur, geur en smaak)
2) is het gebruik van goede kwaliteit ingrediënten (het liefst vers en biologisch)
3) dat nadat je salade een mooi plekje in je buik heeft gekregen een voldaan gevoel aan overhoudt.
Zijn jullie klaar, okay hier komt het recept!

Recept: Casa Archidona maaltijdsalade

Benodigheden indicatie per persoon:
- sla naar keus (ik gebruik meestal veldsla)
- halve granaatappel
- 4 plakken serrano ham
- 4 verse vijgen
- kaas naar keus (bijv. gorgonzola, mozarella of een jong geitenkaasje)

Dressing:
Olijfolie extra vergine, frambozenazijn, rozemarijn, zout en peper naar smaak.

Bereiding:
Bedek een bord met veldsla en leg daarop de verse vijgen (het mooiste is om een vijg van bovenaf in een kruis in te snijden maar niet helemaal door, zodat je een soort van bloem krijgt). Vouw van de plakjes ham rolletjes en leg dat op de vijg. Vervolgens verdeel je de kaas in kleine stukjes en mag de gepelde granaatappel erbij. Voor de dressing doe je alle ingrediënten naar smaak bij elkaar en besprenkel je daar de salade mee. Serveer er landbrood bij met alioli en je hebt niet alleen een pracht plaatje maar ook een overheerlijke maaltijdsalade. Je kan natuurlijk met dit recept eindeloos varieeren door er bepaalde ingrediënten toe te voegen of eruit te halen, bovendien over smaak valt niet te twisten. Ik ben benieuwd of het bij jullie in de smaak valt?

Foto: http://farm3.static.flickr.com/2373/2512365968_ddbf4d1891.jpg

Rosquillas de San Isidro - zoete verleidingen

De rosquillas, koekjes in de vorm van een donut, zijn erg populair in de categorie traditionele Madrileense lekkernijen. Deze rosquillas worden vooral gegeten vanaf mei tot aan het eind van de feesten van San Isidro Labrador. Er zijn vier soorten maar de basis is hetzelfde, te weten 'rosquillas tontas'(tonta=stom), deze worden zo genoemd omdat ze geen enkele topping hebben, dan heb je de 'rosquillas listas' (lista=slim), deze hebben een glazuurlaagje, 'las francesas'; die zijn bedekt met meringue en dan heb je de 'rosquillas de Santa Clara'; deze hebben een laagje van amandelstukjes.

Recept 'Rosquillas Tontas'.

Ingredienten:

- 3 eieren

- 2 eidooiers

- 100 gram suiker

- 5 gram anijszaad of een paar eetlepels anijs likeur

- 130 gram olijfolie

- 330 gram bloem

glanslaagje

- 1 ei

- 2 eidooiers

Bereiding:

Wij mengen de eidooiers, de eieren en suiker totdat het begint te schuimen. Vervolgens mag de anijs en de olijfolie erbij. Dit geheel moet goed geroerd worden. Dan maken we een berg van de bloem met een kuiltje waarin het mengsel in mag. Het mengsel mag dan beetje bij beetje gekneed worden met het meel zodat er een deeg ontstaat. Het deeg mag niet plakken aan de tafel. Indien nodig kun je er wat extra meel bij doen. Ten slotte mag zowel de tafel of aanrecht waarop je de koekjes maakt en het deeg een beetje ingevet worden met olie. Het deeg nu enkele minuten laten rusten. Maak van het deeg vier gelijke delen en weer een beetje invetten met olie, elk deel goed kneden en vervolgens mag alles weer bijelkaar goed gekneed worden. Verdeel vervolgens het deeg in stukjes van ongeveer 70/80 gram en maak van elk stukje deeg een cylinder met een diameter van ongeveer 1 cm dik en sluit de uiteinden zodat er een vorm van een donut ontstaat. Op laatst mogen ze besmeerd worden met het glanslaagje. De rosquillas kunnen in de voorverwarmde oven op 225 graden. Het duurt ongeveer 20 minuten voor ze klaar zijn. Dat wordt smullen!

Foto: http://panoja.files.wordpress.com/2007/12/roscos-de-limon.jpg

Arroz con leche op het gevoel! - recepten kleine gerechten

Stress, stress..morgen komen wat vriendelijke eters langs en omdat ik nogal houd van lekker eten gaat dit vaak automatisch gepaard met hoge verwachtingen. Dus daar zit ik dan te bedenken, wat gaan wij in vredesnaam eten?? Ik blader in wat kookboeken en genoeg lekkere dingen, daar gaat het niet om, maar het moet wel graag een beetje simpel zijn. Na een uurtje heb ik er schoon genoeg van en besluit, als vooraf een pompoensoep te maken met koriander en een vleugje creme freche en als hoofdgerecht mijn specialiteit de huisgemaakte "Casa Archidona" maaltijdsalade. Nu alleen het toetje nog...in paniek bel ik mijn moeder op en vraag of zij nog iets weet. En natuurlijk komt zij met het overheerlijke idee, "Arroz con leche" ( rijst met melk), een van mijn favorieten. Ik vraag hoe ik het moet maken en naar de hoeveelheden en dan krijg je zo een leuk antwoord van; " tjaa, ik doe het altijd op mijn gevoel" Ken je die keukenprinsen/prinsessen ook? Ik denk dan wat heb ik aan zo een antwoord, ik heb het gevoel dus blijkbaar niet, anders vroeg ik niet naar hoe ik het moet maken. Gelukkig geeft ze me het recept. Nu duimen dat "el arroz con leche op gevoel" goed gaat lukken! ( In geval van nood, is er altijd nog Mona in de koelkast)

Recept Arroz con Leche voor 7 personen

Benodigheden:
*4 koppen rijst
*kaneelstokje
*1 liter melk
*kaneelpoeder
*6 eetlepels suiker
*sinaasappelschil

Breng het rijstmengsel aan de kook en laat het 8 min. zachtjes doorkoken. Voeg de suiker, het kaneelstokje en de geraspte sinaasappel- of citroenschil aan het rijstmengsel toe en laat het geheel nog 3 min. doorkoken tot de rijst gaar is. De rijst mag niet echt tot een zachte pap koken. Neem de pan van het vuur en laat de rijst afkoelen en binden. Vervolgens giet je het rijstemengsel in een kommetje en bestrooi de arroz con leche met kaneelpoeder. Dat wordt smullen!

Gambas al ajillo - recept kleine gerechten

Gambas al Ajillo = Knoflookgarnalen
Zoals bij velen bekend, is de knoflook een goede ambassadeur van de Spaanse keuken. En dat is maar goed ook, want de knoflook werkt bacteriedodend en helpt tegen hart en vaatziekten. Een ding staat vast deze gambas zullen straks heerlijk zwemmen in een knoflook-olijfoliebadje. Ik kan niet wachten!


Recept Gambas al Ajillo

Benodigdheden:
* laurierblaadje
* gepelde garnalen
* zout naar smaak
* takje peterselie
* olijfolie
* teentjes knoflook
* gedroogd chilli pepertje

Neem een vuurvast tapaschaaltje met een ruime scheut olijfolie, zet deze op laag vuur op het gasfornuis doe vervolgens laurierblad, chillipepertje, peterselie en 2 a 3 tenen fijngesnipperde knoflook erbij. Dan mogen de garnalen erbij. Roer hier en daar en als de gambas een mooi kleurtje krijgen roepen ze om opgegeten te worden. Serveer en wat stokbrood bij zodat je het brood kunt dopen in de olie.

Tip van uw Chef:
Mocht je ondanks water uit de mond lopend, je toch drukmaken over een slechte adem naderhand, houd een takje peterselie over om erop te kauwen, dit zal de geur neutraliseren.

Pa amb tomàquet - Recept kleine gerechten

Brood met Tomaat, dit Catalaans bijgerecht laat zien dat slechts een paar basisingrediënten nodig zijn om een smaakexplosie te bereiken. Ik ben zelf een voorstander van "Less is More" en zeker in de keuken. Hoe zonde is het als je niet kan herleiden wat je eet doordat men tijdens het koken graag gebruik maakt van smaakmakers en sauzen. Bedenk maar eens hoevaak het gebeurt dat je in een restaurant een overheerlijk stukje vlees bestelt dat helaas zwemt in de saus of boter. In de mediteraanse keuken speelt de ingrediënt de hoofdrol en wordt deze versterkt met hier en daar wat gastrolletjes. Kortom ze moeten elkaar ondersteunen en niet overheersen.

Recept Pa amb Tomàquet

Benodigdheden:
* grof gesneden boerenland brood
* teentje knoflook
* rijpe tomaat
* olijfolie
* zeezout

Ik persoonlijk houd van geroosterd boerenland brood. Bovendien doordat je het brood roostert is het makkelijker te bewerken. Snijd een teentje knoflook door de helft, besmeer dan je sneetje brood ermee. Vervolgens doe je het hetzelfde met een halve tomaat (zongerijpte Spaanse tomaten smaken nu eenmaal het lekkerst, maar hier kun je het beste trostomaten of roma tomaten kopen, die zijn voller van smaak). Ten slotte maak je het af met heel fijn straaltje goede kwaliteit olijfolie en een snufje zeezout. Zo simpel maar ooh zo lekker.