Torrijas (Spaanse wentelteefjes) in Semana Santa - zoete verleidingen

Rondom Pasen laat Spanje zijn traditionele keuken goed zien. In deze periode is het verband tussen de gerechten en het katholieke geloof duidelijk zichtbaar. Zo maakt men in deze dagen; groenten- en vis stoofschotels (vanwege het vasten volgens katholieke leefregels; geen vlees eten op vrijdag)

Tevens, een typische lekkernij in deze dagen van Semana Santa (Goede Week) zijn de overheerlijke en makkelijk te maken torrijas (wentelteefjes). Dit speciale dessert wordt gemaakt van brood, eieren, suiker, olie, honing en kaneel. Bekend is dat ze ooit gemaakt werden in de kloosters, om zodoende het overgebleven brood te gebruiken. Het is onbekend wanneer de eerste torrijas werden gemaakt, maar vermoedelijk werden ze al in de middeleeuwen bereid en vanaf toen werd het recept al snel verder verpreid en werden de torrijas ook thuis gemaakt.

Volgens Esteban Fernández van de Vereniging van Ambachtelijke Banketbakkers in Madrid is er een reden dat de torrijas worden verbonden aan Semana Santa of Pasen. Het is een symbolische reden; de torrijas vertegenwoordigen leven en dood van Jezus. Volgens het katholieke geloof stelt brood het lichaam van Jezus voor, die komt te overlijden in deze periode, wat overeenkomt met de basis ingredient van de torrijas; oud (dood) brood. Het onderdompelen in eieren met melk als het baden die nodig is voor de wederopstanding, en het bakken weerspiegelt het lijden van de Heer. En zo wordt het 'dode' brood weer tot leven geroepen tot een goddelijk dessert.

Recept Torrijas

Benodigdheden:
- stokbrood van de dag ervoor
- 1 liter melk
- kaneelstokje
- citroenschil
- vanille
- 2 eieren
- olijfolie
- honing

Bereiding:
Snijd het brood in sneden van 3 cm.
Voor het dompelbad kun je ervoor kiezen om deze op het vuur te zetten (smaak intenser) maar is niet nodig mocht je haast hebben; meng de melk met bijvoorbeeld kaneel,vanille, citroenschil, suiker, eieren.(je kan er ook voor kiezen om de melk weg te laten en alleen op basis van eieren.

Vervolgens zet je een pan op het vuur, waar je een flinke scheut olijfolie heet laat worden. Ondertussen dompel je de sneden in het melkbad. Zodra de olie op temperatuur is, kunnen de wentelteefjes gebakken worden. Heerlijk simpel en verrukkelijk! Ze kunnen zowel warm als koud opgegeten worden.

Bron: http://www.cocinayhogar.com/parati/alimentos/dulces/?pagina=parati_alimentos_dulces_010_010
Foto: http://recetasweb.files.wordpress.com/2009/04/torrijas-resolucion-de-escritorio.jpg
Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=AhJ01jU0l_4

Vrolijk Pasen deel I met Monas de Pascua - culinair

In de regio's Aragon, Valencia, Catalonië en delen van Murcia is het gebruikelijk om deze Monas de Pascua te maken. Het eten van de taart met Pasen symboliseert dat het vasten voorbij is.

Mona is afgeleid van het Arabische woord Munna wat "bepaling van de mond" betekent, een geschenk dat de Moren gaven aan hun meesters. Alberic, een dorp in Valencia staat bekend om hunMonas de Pascua, waarin ze het hele jaar door worden gegeten.

De ingrediënten zijn bloem, suiker, eieren en zout. Het maken van het deeg kost veel tijd, aangezien het een uur moet rusten voordat je de taart in de oven stopt.

In Valencia bestaan er verschillende soorten Monas de Pascua, die van hetzelfde brooddeeg wordt gemaakt zoals panquemado of ook wel bekend als toña, die het hele jaar wordt gegeten, maar gedurende Pasen met een of meer geschilderde eieren. Ze maken ze in Valencia meestal in een vorm van een dier zoals een slang, hagedis of aap. Tenslotte krijgt het brood een Anisette laagje. In andere regio's zoals Cataloniëen de Balearen, is de basis van de traditioneleMona de Pascua; cake met bijvoorbeeld pudding, chocolade, jam gevuld en of met cremaCatalana of meringue bedekt en amandelen aan de zijkanten. Na verloop van tijd werden deMonas de Pascua steeds meer versierd met o.a. eieren, kleurrijke veren, keukens etc.Tegenwoordig is het maken van chocolade sculpturen steeds belangrijker geworden. In vele steden concurreren de banketbakkers met de mooiste vitrine door hun mooiste chocolade sculptuur te tonen, van gebouwen tot bekende figuren uit tv series of films.

Het is een traditie dat de peetvader zijn peetkind een Mona de Pascua geeft op Paaszondag na de mis. Op Paasmaandag, bekend als de "De dag van de Mona" is het gebruikelijk om in ieder geval met familie of vrienden bij elkaar te zijn, voor een Paas pick nick en meestal gaat men een dagje uit, bijvoorbeeld naar het platteland om te wandelen, en waar het eten natuurlijk de boventoon voert, er ontbreekt er niet aan lamkoteletten, gegrild konijn, paella en veel wijn. In Valencia eet men ook de Longaniza de Pascua(een typische droge worst), vergezeld met een hardgekookt ei dat men kapotslaat op iemand anders voorhoofd.

Bron: wikipedia
Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=tGjZskA7coA
Foto: https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMVcb_w5nNPt_Zl1Yqn_qNIbPZmsgDs1EYPzSjV8VhxuvwhyphenhyphenuBK5XELUDRoCi9QcGv9duPiK9pLLjvoJVfPLHIbhSQJIfhw5hz6888XsGEv8DSojRh6YDA2_P-J3txFnS5_hZ8QpOAf2M/s200/mona2+08+paint.JPG

Vrolijk Pasen deel I met Monas de Pascua - culinair

In de regio's Aragon, Valencia, Catalonië en delen van Murcia is het gebruikelijk om deze Monas de Pascua te maken. Het eten van de taart met Pasen symboliseert dat het vasten voorbij is.

Mona is afgeleid van het Arabische woord Munna wat "bepaling van de mond" betekent, een geschenk dat de Moren gaven aan hun meesters. Alberic, een dorp in Valencia staat bekend om hun Monas de Pascua, waarin ze het hele jaar door worden gegeten.

De ingrediënten zijn bloem, suiker, eieren en zout. Het maken van het deeg kost veel tijd, aangezien het een uur moet rusten voordat je de taart in de oven stopt.

In Valencia bestaan er verschillende soorten Monas de Pascua, die van hetzelfde brooddeeg wordt gemaakt zoals panquemado of ook wel bekend als toña, die het hele jaar wordt gegeten, maar gedurende Pasen met een of meer geschilderde eieren. Ze maken ze in Valencia meestal in een vorm van een dier zoals een slang, hagedis of aap. Tenslotte krijgt het brood een Anisette laagje. In andere regio's zoals Cataloniëen de Balearen, is de basis van de traditionele Mona de Pascua; cake met bijvoorbeeld pudding, chocolade, jam gevuld en of met crema Catalana of meringue bedekt en amandelen aan de zijkanten. Na verloop van tijd werden de Monas de Pascua steeds meer versierd met o.a. eieren, kleurrijke veren, keukens etc. Tegenwoordig is het maken van chocolade sculpturen steeds belangrijker geworden. In vele steden concurreren de banketbakkers met de mooiste vitrine door hun mooiste chocolade sculptuur te tonen, van gebouwen tot bekende figuren uit tv series of films.

Het is een traditie dat de peetvader zijn peetkind een Mona de Pascua geeft op Paaszondag na de mis. Op Paasmaandag, bekend als de "De dag van de Mona" is het gebruikelijk om in ieder geval met familie of vrienden bij elkaar te zijn, voor een Paas pick nick en meestal gaat men een dagje uit, bijvoorbeeld naar het platteland om te wandelen, en waar het eten natuurlijk de boventoon voert, er ontbreekt er niet aan lamkoteletten, gegrild konijn, paella en veel wijn. In Valencia eet men ook de Longaniza de Pascua(een typische droge worst), vergezeld met een hardgekookt ei dat men kapotslaat op iemand anders voorhoofd.

Bron: wikipedia
Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=tGjZskA7coA
Foto: https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMVcb_w5nNPt_Zl1Yqn_qNIbPZmsgDs1EYPzSjV8VhxuvwhyphenhyphenuBK5XELUDRoCi9QcGv9duPiK9pLLjvoJVfPLHIbhSQJIfhw5hz6888XsGEv8DSojRh6YDA2_P-J3txFnS5_hZ8QpOAf2M/s200/mona2+08+paint.JPG

Torrijas (Spaanse wentelteefjes) in Semana Santa - zoete verleidingen

Rondom Pasen laat Spanje zijn traditionele keuken goed zien. In deze periode is het verband tussen de gerechten en het katholieke geloof duidelijk zichtbaar. Zo maakt men in deze dagen; groenten- en vis stoofschotels (vanwege het vasten volgens katholieke leefregels; geen vlees eten op vrijdag)

Tevens, een typische lekkernij in deze dagen van Semana Santa (Goede Week) zijn de overheerlijke en makkelijk te maken torrijas (wentelteefjes). Dit speciale dessert wordt gemaakt van brood, eieren, suiker, olie, honing en kaneel. Bekend is dat ze ooit gemaakt werden in de kloosters, om zodoende het overgebleven brood te gebruiken. Het is onbekend wanneer de eerste torrijas werden gemaakt, maar vermoedelijk werden ze al in de middeleeuwen bereid en vanaf toen werd het recept al snel verder verpreid en werden de torrijas ook thuis gemaakt.

Volgens Esteban Fernández van de Vereniging van Ambachtelijke Banketbakkers in Madrid is er een reden dat de torrijas worden verbonden aan Semana Santa of Pasen. Het is een symbolische reden; de torrijas vertegenwoordigen leven en dood van Jezus. Volgens het katholieke geloof stelt brood het lichaam van Jezus voor, die komt te overlijden in deze periode, wat overeenkomt met de basis ingredient van de torrijas; oud (dood) brood. Het onderdompelen in eieren met melk als het baden die nodig is voor de wederopstanding, en het bakken weerspiegelt het lijden van de Heer. En zo wordt het 'dode' brood weer tot leven geroepen tot een goddelijk dessert.

Recept Torrijas

Benodigdheden:
- stokbrood van de dag ervoor
- 1 liter melk
- kaneelstokje
- citroenschil
- vanille
- 2 eieren
- olijfolie
- honing

Bereiding:
Snijd het brood in sneden van 3 cm.
Voor het dompelbad kun je ervoor kiezen om deze op het vuur te zetten (smaak intenser) maar is niet nodig mocht je haast hebben; meng de melk met bijvoorbeeld kaneel,vanille, citroenschil, suiker, eieren.(je kan er ook voor kiezen om de melk weg te laten en alleen op basis van eieren.

Vervolgens zet je een pan op het vuur, waar je een flinke scheut olijfolie heet laat worden. Ondertussen dompel je de sneden in het melkbad. Zodra de olie op temperatuur is, kunnen de wentelteefjes gebakken worden. Heerlijk simpel en verrukkelijk! Ze kunnen zowel warm als koud opgegeten worden.

Bron: http://www.cocinayhogar.com/parati/alimentos/dulces/?pagina=parati_alimentos_dulces_010_010
Foto: http://recetasweb.files.wordpress.com/2009/04/torrijas-resolucion-de-escritorio.jpg
Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=AhJ01jU0l_4

Recept buñuelos van de dorpelingen uit Arcos De La Frontera - De Spaanse Droom

Zoals Uko en Lieve heel goed opgemerkt hebben, eigenlijk zijn de buñuelos een soort van oliebollen. En wat heb ik die gemist dit jaar met oudjaar in Spanje, wekenlang ervoor had ik al trek in een heerlijke oliebol met krenten en rozijnen met veel poedersuiker en al helemaal mijn zo geliefde appel beignets, volgend jaar maak ik ze gewoon zelf thuis..Nederlandse keuken is toch zo slecht nog niet=)

Basisrecept buñuelos voor 4 personen

Benodigdheden:
-iets minder dan 2 deciliter water
-1 kopje bloem
-5 eieren
-1/2 kopje olijfolie
-olie om te frituren

Bereiding:
In een steelpan het water verwarmen met een half kopje olijfolie en wanneer het begint te koken, voeg je al roerende, de bloem langzaam toe. Neem de pan van het vuur en vervolgens de eieren een voor een toevoegen. De volgende ei pas toevoegen indien het ei volledig in het deeg is opgenomen. Met behulp van twee lepels maak je de vorm en bak je de beignets in de hete olie. Je kan ze ook in de vorm van een donut maken met je handen zoals te zien in Casa Archidona Report Short Movies 'The Spanish Dream'. Laat ze vervolgens uitlekken op absorberend papier. Buñuelos heb je in alle vormen en smaken. Als je meer van zoetig houdt, bestrooi je ze met suiker of doop je ze in chocolade etc. Ben je meer een hartig type, bestrooi dan met zout of kaas, laat je creatie de vrije loop zou ik zeggen, zo heb ik in sommige restaurants de buñuelos gezien gevuld met truffel. Eet smakelijk!

Polvorones y Mantecados, heilige koekjes - recept kleine gerechten

Nu de feestdagen weer voor de deur staan, zal Casa Archidona deze maand speciaal aandacht besteden aan de Spaanse tradities gedurende deze gezellige dagen. Ik kan in ieder geval niet wachten, want dat betekent ook dat er speciale lekkernijen worden gemaakt, die alleen rond deze periode verkrijgbaar zijn. Polvorones of Mantecados bijvoorbeeld mag je zeker niet missen,jaarlijks worden deze koekjes tijdens de feestdagen gegeten. Nu heb je natuurlijk de ambachtelijk gemaakte polvorones, omwikkelt in de doorzichtige vloetjes, maar je kan ze gewoon in de Spaanse supermarkt vinden in gekleurde glimmende papieren zakjes. Elke kleur, heeft een andere smaak, zo heeft het gele papieren zakje een koekje van citroen en het bruine papieren zakje een koekje van chocolade, etc. Wat deze koekjes zo uniek maakt, is dat ze uit elkaar vallen, het is zo zacht, zo lekker maar ooh zo machtig.

Tip van een polvoron kenner:
Knijp het zakje met polvoron in je hand fijn, zodat hij bij het openen niet uit elkaar valt.

Achtergrondinformatie:
In het verleden hebben de Moren de kunst van het bereiden van zoetigheid naar Spanje en met name naar Andalusie gebracht.Voor het klaren van wijn en sherry werd vroeger geklopt eiwit gebruikt. De dooiers, die overbleven, werden als aalmoes aan de nonnen van de spaanse kloosters geschonken. Deze nonnen maakte er, als teken van dankbaarheid, zoetwaren mee. De gemaakte lekkernij werd weer teruggeven als teken van dankbaarheid of de lekkernij werd verkocht om in het spaans levensonderhoud van de nonnen te kunnen voorzien.Tegenwoordig is deze traditie nog steeds in stand gehouden. In nagenoeg ieder klooster in Andalucia / Andalusie kan men lekkernij kopen, gemaakt door de nonnen. In sommige kloosters verkoopt men de lekkernij vanuit een winkel, in andere kloosters verkoopt men de lekkernij vanachter een soort draaideur, een torno. De nonnen welke gebruik maken van een torno om de lekkernij te verkopen doen dat omdat ze niet gezien mogen worden.

Recept Polvorones

Ingredienten polvorones:
- 500 gram bloem
- 200 gram reuzel
- 200 gram poedersuiker
- 1 eetlepel kaneel
- sap en geraspte schil van 1 citroen (onbespoten)
- bloem (om te bestuiven)
- poedersuiker (om te bestrooien)

Bereiding polvorones:
Zeef de bloem boven de bakplaat en laat hem lichtbruin worden in een matig verhitte oven. Denk eraan om dit enige malen om te scheppen. Laat hem buiten de oven afkoelen. Maak een kuiltje in de bloem en voeg alle overige ingredienten toe. Kneed alles tot een glad deeg, maak er een bal van en doe deze, in folie verpakt, in de koelkast (ongeveer 1 uur). Rol het deeg uit tot een lap van ca. 1 cm dik. Steek met een vormpje er ronde vormpjes uit. Op de bakplaat, met bakpapier, gaan de deegrondjes de oven in. In ongeveer 25 minuten zijn ze goudbruin gebakken in een oven op 175 graden.Uiteindelijk kunnen de polvorones worden bestrooid met poedersuiker en geserveerd.

Bron:www.spain-andalucia.eu

Wegens kerst zullen deze eerder geplaatste posts weer de revue passeren.

Ensaimada uit Mallorca - zoete verleidingen

Een ensaimada is een typische lekkernij uit Mallorca en dat met name tijdens feesten sinds de 17de eeuw al op dit eiland wordt gegeten.

De ensaimada uit Mallorca wordt gemaakt van bloem, water, suiker, eieren, gist en reuzel. Doordat de ensaimada ambachtelijk wordt bereid, is het moeilijk om het exacte recept te achterhalen. De naam is afgeleid van het arabische woord "saim", wat reuzel betekent.De ensaimadas zijn er in verschillende varianten te krijgen, o.a. Llisa (zonder iets erop), met Cabell d'angel (engelenhaar; een soort zoete pompoenvulling die mee wordt gerold in de deeg, zie onderstaand op het filmpje), gevuld met chocoladecrème etc etc. Ze worden verkocht in ronde kartonnen dozen en hebben een diameter van 12 of 35 cm. Nu weet je tenminste wat er in zit als je toeristen ziet rondlopen met grote kartonnen dozen.Ensaimadas die je buiten de Balearen koopt zijn niet zo zacht en smaken anders doordat ze niet gebruik maken van reuzel. Je kan zien of er reuzel is gebruikt doordat het een vetplek achterlaat op het papier en als je die zou verhitten, dezelfde textuur laat zien als olie.

In de Filipijnen dat een Spaanse kolonie was voor ruim 400 jaar, eten ook ensaymadas maar hier worden deze gemaakt met boter in plaats van reuzel en doen ze er geraspte kaas op met suiker. Tijdens kerst is het gebruikelijk om deze te eten met warme chocolademelk.
In Puerto Rico, dat ook een Spaanse kolonie is geweest, noemen ze de ensaimada "mallorca' en deze eten ze tijdens het ontbijt of rond vier uur.

Wie gaat er binnenkort naar Mallorca, en neemt er eentje voor mij mee?

Bron: wikipedia
Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=okpeCMba1pMhttp://www.youtube.com/watch?v=okpeCMba1pM

Coca met anijs en pijnboompitten - zoete verleidingen

Zoals we in het vorige bericht hebben kunnen lezen was het afgelopen week San Juan in Spanje en wordt er met 'San Juan' in Catalunya, coca gegeten. Normaal is Coca met een soort brooddeeg gemaakt en zitten er ook geconfijte vruchten op. Maar aangezien ik daar zelf niet zo een grote liefhebber van ben en het ook eens leuk is om niet de hele dag in de keuken te staan volgt hier een uiterst simpel recept om zelf Coca te maken met als alternatief bladerdeeg.

Recept Coca met anijs en pijnboompitten

Benodigdheden:
- bladerdeeg
- pijnboompitten
- zoete anijs likeur
- suiker

Bereiding:
Je bepaalt zelf natuurlijk of je liever een grote Coca maakt of allemaal kleintjes. Als je een grote Coca maakt, kan je pakjes bladerdeeg bij elkaar doen en dan met een deegroller weer tot een grote rechthoek maken. Maar waarom moeilijker doen als het nog makkelijker kan. Je kan net zo goed een klein bladerdeegplakje pakken, deze besmeer je met een kwast die gedoopt is in de anijslikeur, vervolgens versier je het plakje met pijnboompitten en strooi je wat suiker eroverheen. Dit is veler malen handiger want je kan zo tenminste zelf de hoeveelheid bepalen. Stel je wilt voor 2 personen coca maken voor bij de koffie, dan heb je slechts 2 plakjes bladerdeeg nodig, de rest bewaar je weer voor andere keer. Ten slotte, doe je de coca voor slechts 6 minuten in de oven op 190 graden. Even laten afkoelen en simpeler kan bijna niet.

Foto: http://www.gallinablanca.es/receta/coca-de-anis-y-pi%C3%B1ones.aspx

Rosquillas de San Isidro - zoete verleidingen

De rosquillas, koekjes in de vorm van een donut, zijn erg populair in de categorie traditionele Madrileense lekkernijen. Deze rosquillas worden vooral gegeten vanaf mei tot aan het eind van de feesten van San Isidro Labrador. Er zijn vier soorten maar de basis is hetzelfde, te weten 'rosquillas tontas'(tonta=stom), deze worden zo genoemd omdat ze geen enkele topping hebben, dan heb je de 'rosquillas listas' (lista=slim), deze hebben een glazuurlaagje, 'las francesas'; die zijn bedekt met meringue en dan heb je de 'rosquillas de Santa Clara'; deze hebben een laagje van amandelstukjes.

Recept 'Rosquillas Tontas'.

Ingredienten:

- 3 eieren

- 2 eidooiers

- 100 gram suiker

- 5 gram anijszaad of een paar eetlepels anijs likeur

- 130 gram olijfolie

- 330 gram bloem

glanslaagje

- 1 ei

- 2 eidooiers

Bereiding:

Wij mengen de eidooiers, de eieren en suiker totdat het begint te schuimen. Vervolgens mag de anijs en de olijfolie erbij. Dit geheel moet goed geroerd worden. Dan maken we een berg van de bloem met een kuiltje waarin het mengsel in mag. Het mengsel mag dan beetje bij beetje gekneed worden met het meel zodat er een deeg ontstaat. Het deeg mag niet plakken aan de tafel. Indien nodig kun je er wat extra meel bij doen. Ten slotte mag zowel de tafel of aanrecht waarop je de koekjes maakt en het deeg een beetje ingevet worden met olie. Het deeg nu enkele minuten laten rusten. Maak van het deeg vier gelijke delen en weer een beetje invetten met olie, elk deel goed kneden en vervolgens mag alles weer bijelkaar goed gekneed worden. Verdeel vervolgens het deeg in stukjes van ongeveer 70/80 gram en maak van elk stukje deeg een cylinder met een diameter van ongeveer 1 cm dik en sluit de uiteinden zodat er een vorm van een donut ontstaat. Op laatst mogen ze besmeerd worden met het glanslaagje. De rosquillas kunnen in de voorverwarmde oven op 225 graden. Het duurt ongeveer 20 minuten voor ze klaar zijn. Dat wordt smullen!

Foto: http://panoja.files.wordpress.com/2007/12/roscos-de-limon.jpg

Arroz con leche op het gevoel! - recepten kleine gerechten

Stress, stress..morgen komen wat vriendelijke eters langs en omdat ik nogal houd van lekker eten gaat dit vaak automatisch gepaard met hoge verwachtingen. Dus daar zit ik dan te bedenken, wat gaan wij in vredesnaam eten?? Ik blader in wat kookboeken en genoeg lekkere dingen, daar gaat het niet om, maar het moet wel graag een beetje simpel zijn. Na een uurtje heb ik er schoon genoeg van en besluit, als vooraf een pompoensoep te maken met koriander en een vleugje creme freche en als hoofdgerecht mijn specialiteit de huisgemaakte "Casa Archidona" maaltijdsalade. Nu alleen het toetje nog...in paniek bel ik mijn moeder op en vraag of zij nog iets weet. En natuurlijk komt zij met het overheerlijke idee, "Arroz con leche" ( rijst met melk), een van mijn favorieten. Ik vraag hoe ik het moet maken en naar de hoeveelheden en dan krijg je zo een leuk antwoord van; " tjaa, ik doe het altijd op mijn gevoel" Ken je die keukenprinsen/prinsessen ook? Ik denk dan wat heb ik aan zo een antwoord, ik heb het gevoel dus blijkbaar niet, anders vroeg ik niet naar hoe ik het moet maken. Gelukkig geeft ze me het recept. Nu duimen dat "el arroz con leche op gevoel" goed gaat lukken! ( In geval van nood, is er altijd nog Mona in de koelkast)

Recept Arroz con Leche voor 7 personen

Benodigheden:
*4 koppen rijst
*kaneelstokje
*1 liter melk
*kaneelpoeder
*6 eetlepels suiker
*sinaasappelschil

Breng het rijstmengsel aan de kook en laat het 8 min. zachtjes doorkoken. Voeg de suiker, het kaneelstokje en de geraspte sinaasappel- of citroenschil aan het rijstmengsel toe en laat het geheel nog 3 min. doorkoken tot de rijst gaar is. De rijst mag niet echt tot een zachte pap koken. Neem de pan van het vuur en laat de rijst afkoelen en binden. Vervolgens giet je het rijstemengsel in een kommetje en bestrooi de arroz con leche met kaneelpoeder. Dat wordt smullen!

Het mysterie rondom de Churros - culinair

Casa Archidona Report

Mary Light doet verslag vanuit Madrid...

Het is op een mooie zaterdagochtend dat ik op onderzoek uitga naar het mysterie rondom de churros.

Ik ben vandaag extra vroeg opgestaan. Nou ja vroeg, het is inmiddels 9:15. Ik ben namelijk op zoek naar de befaamde churreria of beter gezegd chocolateria San Gines in de hoofdstad Madrid; locatie waar je terecht kan voor de overheerlijke churros met een kop koffie en zoals het hoort met een kop chocolade om ze erin te dopen.

Voor degene die nog niet bekend zijn met deze Spaanse lekkernij zal ik deze churros even aan jullie voorstellen. Churros kun je het best vergelijken met de Nederlandse oliebollen of de Amerikaanse doughnuts. Ze worden bereid met niet meer dan bloem, olie, suiker en zout maar de Spanjaarden zijn er dol op. De churros worden gemaakt met een churrera, die ongeveer hetzelfde doet als een slagroomspuit. Vanuit de churrera wordt het deeg zo in de hete olie gespoten, tot de churros een goudkleurig laagje hebben. Over het algemeen worden ze gegeten als ontbijt maar ook als snack of na een avondje stappen vallen ze uiterst goed.

Ik praat even met de barman Antonio over de achtergrond van dit ware wonder voor chocolade fanaten. De oorsprong van deze churros is een waar raadsel. Niemand weet precies waar ze vandaan komen. Zelfs de Provinciale Vereniging van Makers van Churros in Madrid biedt geen eenduidige verklaring. Volgens sommigen werden ze voor het eerst gesignaleerd in Catalonie aan het begin van de 19de eeuw, anderen menen dat de Moren ze al hadden geintroduceerd op het Iberisch Schiereiland. Dan bestaat er ook nog een theorie dat het de Spaanse priesters waren die ze voor het eerst bereidden en die van de rondreizende zigeuners, die het gerecht op kermissen aanboden.

Ondanks dat ik het mysterie niet heb kunnen oplossen vertrek ik met een voldaan gevoel want na zo een ontbijt, ben ik geheel op krachten en sta ik te popelen om de stad te verkennen. Tjaa en wat mijn oma altijd zei; een goed begin is het halve werk. Ik begin nu pas in te zien, dat was nog niet een zo een slecht advies.

Tot zover Casa Archidona Report, dit was Mary Light vanuit Madrid.

Volgende keer in Casa Archidona Report zoekt Mary Light verfrissing met het drankje Horchata!